FLASH
Shkruar nga Patrick Oppmann
Vizita e drejtorit të CIA-s në Havana dhe diskutimet për masa të reja amerikane kanë shtuar pasigurinë në Kubë, ndërsa vendi përballet me mungesa të thella ekonomike dhe ndërprerje të energjisë.
Disa ditë më parë, menaxherja e ndërtesës ku ndodhet zyra e CNN-së në Havanë trokiti në derën tonë me një mesazh urgjent: ajo duhej të dinte nëse do të vinim në punë gjatë pushtimit “të afërt” të SHBA-së.
Fushata intensive e presionit nga Uashingtoni ndaj Kubës tashmë ndihej fort në jetën e përditshme. Për shkak të bllokadës së vazhdueshme amerikane ndaj naftës, energjia elektrike në zyrat tona ndërpritet disa herë në ditë. Kriza ekonomike në përkeqësim do të thotë se nuk ka karburant për gjeneratorin e ndërtesës, madje as letër higjienike për tualetet. Çdo ditë kaloj pranë një peme gjigante artificiale të Krishtlindjeve në holl, të cilën askush nuk është kujdesur ta heqë.
Por tani menaxherja e ndërtesës më tha se kishte marrë “urdhra nga lart”, si të gjitha ndërtesat e zyrave në qytet, edhe kjo është pronë shtetërore, për të hartuar një plan në rast të një sulmi imperialist. Pra, një sulmi amerikan. (Administrata Trump nuk ka deklaruar se po planifikon operacione ushtarake në Kubë.)
Kubanezët kanë jetuar aq gjatë me kërcënimin e ndërhyrjes ushtarake amerikane, sa kjo është kthyer në një shaka të errët. “Cuando vienen los americanos” (kur të vijnë amerikanët) është shprehja që kubanezët përdorin me humorin e tyre karakteristik të zi për të thënë se një problem i gjatë e i pazgjidhur, dhe të tillë ka pa fund, një ditë do të marrë fund.
Tani duket se, në një mënyrë ose tjetër, amerikanët po vijnë vërtet.
CIA shkon në Kubë
Vizita këtë javë në Havana e drejtorit të CIA-s, John Ratcliffe, me një avion jo edhe aq sekret ku shkruhej “United States of America”, tronditi shumë kubanezë dhe u pa si shenja më e qartë deri tani se tensionet po arrijnë në pikën kritike.
Nëse për qeverinë kubane SHBA-ja është “Perandoria e së Keqes”, atëherë kreu i CIA-s, agjencisë që në vitet 1960 hartoi plane fantastike për të vrarë Fidel Castron me puro shpërthyese dhe kostume zhytjeje të helmuara, është vetë Luciferi.
Në Kubë ka muze të tëra kushtuar veprimeve që konsiderohen si ndërhyrje të CIA-s kundër revolucionit.
Në fotografitë e publikuara nga CIA, shefat e zymtë të shërbimeve sekrete kubane presin homologët amerikanë në një rezidencë protokollare me perde të errëta në dritare dhe një tavolinë të gjatë të mbushur çuditërisht me dekorime lulesh. Përveç Ratcliffe, fytyrat e zyrtarëve amerikanë të inteligjencës janë turbulluar për të fshehur identitetin e tyre.
“Është kulmi i ironisë historike,” tha për CNN Peter Kornbluh, bashkautor i librit Back Channel to Cuba: The Hidden History of Negotiations Between Washington and Havana, lidhur me shfaqjen e papritur të shefit të spiunazhit amerikan në ishullin komunist.
“Misioni i Ratcliffe ishte t’i paraqiste Kubës një ofertë ‘ose pranoje ose vdis’, të cilën teorikisht nuk mund ta refuzojë. Shkencëtarët politikë këtë e quajnë ‘diplomaci e nënshtrimit’,” tha Kornbluh për CNN.
Zyrtarët kubanë deklaruan se gjatë vizitës argumentuan pse ishulli nuk përbën kërcënim për SHBA-në, duke kundërshtuar justifikimin ligjor të administratës Trump për bllokadën e naftës që e ka zhytur vendin në krizë ekonomike, sipas një deklarate të qeverisë kubane.
Por këto argumente duket se ranë në vesh të shurdhër. Ratcliffe akuzoi autoritetet kubane se strehojnë poste dëgjimi ruse dhe kineze në ishull dhe se pengojnë interesat amerikane në rajon, sipas zyrtarëve amerikanë.
Nëse SHBA-ja ka përdorur muajt e fundit një qasje “karrotë dhe shkop” ndaj Kubës, ndihmë ose presion ekonomik, duket se karrota nuk është më në menu.
Vetëm pak orë pasi Ratcliffe u largua nga Havana, dolën informacione se prokurorët federalë amerikanë po kërkonin ngritjen e një aktakuze ndaj ish-presidentit kuban Raul Castro, zyrtarisht në pension, por ende i quajtur në ishull “udhëheqësi i revolucionit” dhe që besohet gjerësisht se vazhdon të ndikojë nga prapaskena.
Shumë emigrantë kubanë në Miami do ta mirëprisnin një aktakuzë ndaj Castros për rolin e tij të dyshuar në rrëzimin në vitin 1996 të dy avionëve të organizatës kubano-amerikane “Brothers to the Rescue”. Një aktakuzë do të hapte rrugën për kapjen dhe gjykimin e mundshëm të Castros, siç ndodhi në Venezuelë në janar me aleatin e Kubës, Nicolas Maduro.
Por çdo veprim kundër Castros, i cili mbush 95 vjeç në qershor dhe tashmë ka vështirësi të ecë pa ndihmën e shoqëruesve dhe nipit të tij truprojë, do të ishte përshkallëzimi përfundimtar i tensioneve tashmë të ndezura, duke çuar me gjasë në ndërprerje të diplomacies, në mos konflikt të hapur.
Kubanezët përgatiten për betejë
Disa zyrtarë kubanë më kanë thënë javët e fundit, mes zërave për një aktakuzë ndaj Castros, se një zhvillim i tillë do të përfundonte negociatat dhe do të hapte rrugën për një ndërhyrje ushtarake, ndaj së cilës ata do të sakrifikonin jetën nëse do të ishte e nevojshme.
“Ne jemi gati,” deklaroi presidenti kuban Miguel Díaz-Canel më 1 Maj, “dhe e them me bindjen më të thellë, të cilën e kam ndarë edhe me familjen time: të japim jetën për revolucionin.”
Mediat shtetërore kubane kanë publikuar pamje të civilëve që marrin trajnim ushtarak si pjesë e asaj që Fidel Castro e quante “lufta e gjithë popullit”, ku qytetarët e armatosur nga qeveria do të zhvillonin një luftë guerile kundër pushtuesve të huaj.
Plani mbështetet më shumë te lufta guerile në stilin e Vietnamit sesa te një përballje klasike mes ushtrive.
Disa nga videot tregojnë ushtarë që kryejnë manovra me armë sovjetike më të vjetra se vetë ata. Në një video, një top kundërajror tërhiqet nga qe.
Megjithëse forcat e armatosura kubane nuk kanë armë moderne, historiani ushtarak Hal Klepak i tha CNN se ushtria kubane mund të ofrojë ende rezistencë të fortë ndaj një sulmi amerikan në terren.
“Ata kanë treguar vazhdimisht, siç kemi parë gjatë fatkeqësive natyrore, se janë të aftë të mobilizojnë popullsinë dhe të organizojnë njerëzit,” tha Klepak.
Një popullsi në agoni
Ndërsa kushtet në ishull përkeqësohen dhe ndërprerjet e energjisë zgjasin gjithë ditën, disa kubanezë thonë se të paktën një konflikt do t’i jepte fund vuajtjeve të tyre të gjata.
Spitalet shtetërore tashmë vuajnë mungesën e shumë ilaçeve bazë. Kubanezët ankohen se ushqimi u prishet në frigoriferë gjatë ndërprerjeve të gjata të energjisë dhe mbeturinat e papastruara grumbullohen pothuajse në çdo lagje të ishullit.
Ministri i Energjisë njoftoi këtë javë se bllokada amerikane ndaj naftës i ka shteruar rezervat e fundit të vendit. Sanksionet e reja ndaj kompanive që bëjnë biznes me Kubën po ndalojnë shumicën e dërgesave detare drejt ishullit, duke garantuar rritje edhe më të madhe të çmimeve të ushqimeve dhe urisë.
“Nëse vdes gjysma prej nesh, le të vdesë,” më tha një grua gjatë një proteste në Havana kundër ndërprerjeve të energjisë, ku demonstruesit godisnin tenxhere e tiganë derisa metali u deformua nga goditjet. “Të paktën gjysma tjetër do të jetojë në paqe,” tha ajo.
Një sulm i suksesshëm amerikan që do të rrëzonte qeverinë kubane mund të sillte një valë hakmarrjesh politike, tha Ada Ferrer, historiane kubano-amerikane dhe autore e librit Keeper of My Kin: Memoir of an Immigrant Daughter.
“Nëse mendoj për periudhat në historinë kubane kur ka pasur ndryshim politik, kur qeveri jopopullore janë rrëzuar apo larguar, gjithmonë ka pasuar dhunë,” tha ajo për CNN.
Qeveria e ishullit po i këshillon qytetarët të përgatiten për trazira të mundshme.
Agjencia kubane e Mbrojtjes Civile këtë javë shpërndau “një udhëzues familjar se si të veprohet gjatë një agresioni hipotetik ushtarak kundër Kubës”, ku rekomandohej, ndër të tjera, përgatitja e një çante me produkte që nuk prishen.
Një fqinj imi në Havana ishte skeptik ndaj këtyre planeve të luftës.
“Na thonë të përgatitemi sikur po vjen uragan,” më tha ai, duke shtuar “por ne tashmë kemi mbetur pa asgjë.” /Përshtatur nga Cnn/
Lini një Përgjigje