Administrata Trump kishte parashikuar që të ardhurat nga tarifat doganore të mbulonin një pjesë të konsiderueshme të kostos fiskale të shkurtimeve të taksave të miratuara me Aktin “One Big Beautiful Bill”. Vendimi i fundit i Gjykatës së Lartë, që i shpalli të paligjshme tarifat gjithëpërfshirëse të emergjencës, ndryshon ndjeshëm balancën buxhetore të parashikuar.
Sipas Fondacionit Tatimor, tarifat e emergjencës pritej të gjeneronin pak më pak se 1.4 trilion dollarë të ardhura gjatë një dekade. Këto të ardhura do të shërbenin si instrument kompensues për uljet masive të taksave që reduktojnë bazën e të ardhurave federale.
Pas vendimit të Gjykatës, presidenti Donald Trump njoftoi se do të aplikojë një tarifë globale prej 10 për qind në bazë të një ligji tjetër tregtar. Megjithatë, sipas vlerësimit të cituar nga CNN dhe të bërë nga ekonomisti Alex Durante i Fondacionit Tatimor, kjo masë do të sillte rreth 800 miliardë dollarë të ardhura në dhjetë vite. Diferenca midis 1.4 trilion dhe 800 miliard dollarëve krijon një boshllëk të konsiderueshëm krahasuar me planifikimin fillestar.
Në terma më të gjerë fiskalë, Zyra e Buxhetit e Kongresit vlerëson se paketa e re ligjore do të ulë të ardhurat federale me rreth 4.1 trilionë dollarë gjatë dekadës së ardhshme. Sipas të njëjtit institucion, të ardhurat nga tarifat do të kompensonin rreth 3 trilionë dollarë të kësaj shume. Kjo do të thotë se, edhe në skenarin me tarifa, mbetet një ndikim neto negativ mbi deficitin, nëse nuk ndërmerren masa të tjera shtrënguese në anën e shpenzimeve ose të ardhurave.
Nga pikëpamja ekonomike, tarifat funksionojnë si taksë mbi importet. Ato rrisin të ardhurat buxhetore në afat të shkurtër, por njëkohësisht rrisin koston për konsumatorët dhe bizneset që përdorin inpute të importuara. Nëse partnerët tregtarë reagojnë me masa reciproke, ndikimi mbi bilancin tregtar dhe rritjen ekonomike bëhet më kompleks.
Strategjia për të financuar uljet e taksave përmes tarifave zhvendos barrën tatimore nga taksapaguesit e drejtpërdrejtë drejt konsumatorëve dhe zinxhirit të furnizimit. Efekti neto mbi ekonominë varet nga elasticiteti i kërkesës për importe, nga reagimi i kursit të këmbimit dhe nga dinamika e investimeve private.
Vendimi i Gjykatës së Lartë e kufizon hapësirën për përdorimin e tarifave si instrument fiskal alternativ. Në mungesë të të ardhurave të planifikuara, administrata përballet me zgjedhje klasike të politikës buxhetore: rritje të deficitit, rishikim të shkurtimeve të taksave ose masa të reja të ardhurash.
Lini një Përgjigje