Ish-presidenti francez teston terrenin mes përçarjeve në të majtë dhe skepticizmit brenda Partisë Socialiste
François Hollande po përballet me një rrugë të vështirë nëse vendos të kandidojë në zgjedhjet presidenciale të vitit 2027. Një deklaratë e bërë nga Sekretari i Parë i Partisë Socialiste (PS), Olivier Faure, më 24 janar në Tours, e riktheu në qendër të debatit emrin e ish-presidentit.
Faure, i shoqëruar nga drejtuesja e Ekologjistëve Marine Tondelier dhe ish-përfaqësues të “La France Insoumise” si Clémentine Autain, Alexis Corbière dhe François Ruffin, po shpallte datën e primareve të së majtës. Ai deklaroi se, nëse të gjithë bien dakord për François Hollande, atëherë ai mund të jetë kandidati. Reagimi i të pranishmëve tregoi menjëherë rezerva dhe hezitim.
Sipas analizës së publikuar nga Le Monde, kjo skenë pasqyron ambivalencën që shoqëron figurën e Hollande. Një pjesë e së majtës e akuzon atë se dobësoi kampin progresist gjatë mandatit të tij presidencial. Megjithatë, rikthimi i tij në Asamblenë Kombëtare në vitin 2024 si deputet i Corrèze-s ka ndryshuar perceptimin publik.
Mundësia e kandidimit të tij, e konsideruar më parë e pamundur, po fiton terren ndërsa e majta mbetet e ndarë mes një primareje të pasigurt dhe dyshimeve rreth figurave të tjera si eurodeputeti Raphaël Glucksmann.
Disa bashkëpunëtorë të Olivier Faure e përdorin mundësinë e rikthimit të Hollande si mjet presioni në debatet e brendshme, ndërsa ish-Sekretari i Parë i PS-së, Jean-Christophe Cambadélis, e mban të hapur idenë e një kandidature të tij.
Edhe në kampin e presidentit Emmanuel Macron, disa figura të krahut të majtë nuk e përjashtojnë mbështetjen për Hollande në raundin e parë, nëse asnjë kandidat i qendrës nuk arrin të konsolidohet. Ata e shohin atë si një kandidat të mundshëm të “harkut republikan” për të penguar të djathtën ekstreme.
Vetë Hollande shprehet se çdo iniciativë personale duhet të vijë pas një lëvizjeje kolektive. Sipas rrethit të tij, ai ka nisur të punojë mbi elementë programorë dhe pritet të publikojë një seri podkastesh tematike për çështje si strehimi, dhuna ndaj fëmijëve dhe izolimi social.
Paralelisht, ai zhvillon takime informale me figura të social-demokracisë, përfshirë Raphaël Glucksmann, Boris Vallaud dhe Bernard Cazeneuve.
Ekologjisti Yannick Jadot është përfshirë gjithashtu në këto diskutime.
Ky grup ndan bindjen se një primare e kufizuar e së majtës ka pak gjasa të ketë sukses dhe synon ndërtimin e një alternative që tërheq edhe elektoratin e qendrës.
Sipas Le Monde, pritet që pas zgjedhjeve vendore të ndërmerret një nismë e përbashkët për të strukturuar këtë “hark politik”.
Megjithatë, pengesat mbeten të shumta. Marrëdhëniet e tensionuara me të Gjelbrit, sidomos pas vdekjes së aktivistit Rémi Fraisse në vitin 2014 gjatë përplasjeve me forcat e rendit, vazhdojnë të ndikojnë. François Ruffin ka deklaruar se një fitore e Hollande nuk përputhet me aspiratat e elektoratit të majtë.
Brenda vetë PS-së, situata është po aq e ndërlikuar. Drejtues aktualë si Boris Vallaud dhe Olivier Faure kanë punuar për rindërtimin e partisë pas rezultateve të dobëta në zgjedhjet presidenciale të viteve 2017 dhe 2022. Një rikthim i Hollande mund të shihet si zbehje e këtij procesi. Sipas burimeve të brendshme të cituara nga Le Monde, disa e konsiderojnë atë të paaftë për të fituar një votim të brendshëm.
Hollande ka intensifikuar kontaktet me ish-bashkëpunëtorë dhe figura të reja të partisë. Ai u zgjodh deputet nën siglën e Frontit të Ri Popullor dhe mbështeti mocionet e mosbesimit të paraqitura nga grupi socialist, përfshirë votën që rrëzoi qeverinë e Michel Barnier në dhjetor 2024.
Aktualisht, pak analistë besojnë në një rikthim të plotë politik. Vetë Hollande e di se mund të shfaqet vetëm si “kandidat rrethanor”, nëse primaret dështojnë dhe nëse alternativa të tjera humbin mbështetjen. Për momentin, ai vazhdon të forcojë praninë e tij në debat dhe të ruajë hapësirën politike, ndërsa e majta franceze mbetet në kërkim të një figure unifikuese. /Përshtatur nga Le Monde/
Lini një Përgjigje