Shtetet e Bashkuara po grumbullojnë një forcë detare të frikshme pranë brigjeve iraniane, ndërsa Teherani paralajmëron luftë nëse sulmohet; një konfrontim i ftohtë që mund të përfundojë me zjarr të hapur në çdo moment...
Lindja e Mesme po shkon drejt një pike vlimi të rrezikshme. SHBA-të kanë vendosur një “armadë të madhe” në ujërat përballë Iranit, me në krye aeroplanmbajtësen USS Abraham Lincoln dhe një flotilje anijesh luftarake, si një mesazh i qartë fuqie dhe gatishmërie për ndërhyrje ushtarake. Presidenti Donald Trump ka deklaruar publikisht se forcat amerikane ndodhen “shumë pranë Iranit”, ndërsa paralajmëron se “shpreson të mos ketë nevojë për veprim ushtarak”. Por realiteti në terren tregon të kundërtën: kjo është një taktikë presioni me rrezik real për shpërthim lufte.
Nga ana tjetër, Irani nuk po heziton në retorikën e tij kërcënuese. Autoritetet në Teheran kanë aktivizuar masa emergjente në të gjithë vendin dhe u kanë dhënë guvernatorëve lokalë kompetenca speciale për të përballuar një përballje të mundshme. Presidenti Pezeshkian ka deklaruar se çdo sulm amerikan do të konsiderohet si shpallje lufte totale dhe do të pasohet me reagim proporcional.
Në rrugët e Teheranit janë shfaqur murale që tregojnë skena të përballjes me një aeroplanmbajtëse amerikane – simbolikë propagandistike, por që flet shumë për klimën e brendshme: mobilizim dhe propagandë lufte.
Ndërkohë, SHBA-të nga njëra anë po kërcënojnë me forcë ushtarake, por nga ana tjetër lënë të hapur derën për diplomaci, duke deklaruar se “janë të gatshëm për bisedime nëse Irani e kërkon këtë”. Një lojë nervash që përfshin jo vetëm këto dy vende, por të gjithë rajonin. Aleatët amerikanë në Gjirin Persik janë në gatishmëri, Izraeli ndjek zhvillimet me sy kritik, ndërsa BE-ja ruan një qëndrim të paqartë.
Në sfond qëndron një Iran i brishtë, i përfshirë prej muajsh nga protesta masive për krizën ekonomike, represionin politik dhe izolimin ndërkombëtar. Me mbi 300 të vrarë dhe mijëra të arrestuar nga lëvizjet e brendshme opozitare, regjimi iranian duket i gatshëm të përdorë një konflikt të jashtëm për të shtypur tensionin e brendshëm dhe për të ringjallur nacionalizmin.
Në këtë panoramë të rrezikshme, çdo lëvizje e gabuar, çdo provokim apo incident mund të jetë shkëndija që ndez një konflikt të përmasave të papara. Dhe pikërisht për këtë arsye, përballja SHBA-Iran po vë në provë jo vetëm ekuilibrin rajonal, por edhe diplomacinë globale. A do të mbizotërojë arsyeja apo do të shohim një tjetër luftë të madhe në Lindjen e Mesme? Ora po troket./Pamfleti
Lini një Përgjigje