FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Në shtator të vitit 2018, Nicolás Maduro, atëherë president i Venezuelës dhe simbol i regjimit të ashpër chavist, bëri një ndalesë të shkurtër në Stamboll. Nuk ishte ndonjë samit diplomatik, as takim bilateral, thjesht një darkë luksoze te restoranti i famshëm i Salt Bae (Nusret Gökçe), ku me bashkëshorten e tij, Cilia Flores, shijoi një biftek prej 1.000 eurosh dhe verë franceze 2.000 euro, ndërkohë që miliona qytetarë venezuelanë urinin dhe fëmijët kërkonin ushqim në plehra.
I buzëqeshur dhe i shkujdesur, ai quajti darkën “një përvojë jete” dhe tregoi edhe një herë largësinë e thellë mes tij dhe realitetit tragjik të popullit që pretendonte të udhëhiqte.
Ky ishte Nicolás Maduro: një drejtues autobusi nga lagjet e varfra të Karakasit, i shndërruar në autokrat në hije të Hugo Chávez-it, me mbështetjen e shërbimeve sekrete kubane dhe organizatave të majta të Amerikës Latine.
Maduro ndërtoi pushtetin e tij hap pas hapi – nga deputet i thjeshtë, në kryetar të Asamblesë Kombëtare, ministër i Jashtëm dhe më pas zëvendëspresident. Kur Chávez vdiq nga kanceri në vitin 2013, Maduro u shpall trashëgimtari i tij, duke e fituar presidencën me diferencë minimale dhe me akuza të menjëhershme për manipulim zgjedhor.
Gjatë 12 viteve në pushtet, ai shndërroi Venezuelën në një shtet të kontrolluar me dorë të hekurt, me ekonomi të kolapsuar, inflacion të pamatshëm, eksod masiv dhe një popullatë që humbi gjithçka, përveç shpresës. Sipas të dhënave të vitit 2018, dy të tretat e qytetarëve kishin humbur peshë për shkak të urisë, ndërsa mbi 80% jetonin në varfëri të thellë.
Ndërkohë, Maduro u bë një nga figurat më të izoluara ndërkombëtarisht. I akuzuar nga SHBA për narco-terrorizëm, trafik ndërkombëtar droge dhe shtypje sistematike të të drejtave njerëzore, ai mbante pushtetin falë kontrollit total mbi ushtrinë, shërbimet sekrete dhe drejtësinë, duke falsifikuar zgjedhje, shtypur opozitën dhe censuruar çdo zë kritik.
Por gjithçka ndryshoi më 2 janar 2026, kur një operacion i fshehtë i Forcave Speciale amerikane, Operacioni “Absolute Resolve”, çoi në arrestimin e tij në zemër të Karakasit. Në orët e para të mëngjesit, me dritat e qytetit të fikura nga ndërhyrje kibernetike dhe trupa tokësore, ajrore e detare të koordinuara nga SHBA, Maduro u kap pa shkrepur asnjë plumb nga ana amerikane.
Sot, ai ndodhet në rrugë për në Nju Jork, pasi kaloi përmes bazës së Guantanamos, ku pritet të përballet me drejtësinë federale në SHBA. Nga një njeri që u ngjit në pushtet në emër të popullit, ai përfundoi i prangosur, i braktisur nga ushtria dhe i urryer nga miliona qytetarë që dikur besuan se ai do t’i shpëtonte nga varfëria.
Historia e Nicolás Maduro-s është historia klasike e një lideri populist që përdor fjalët e revolucionit për të vjedhur, shtypur dhe sunduar, derisa fuqia që mendonte se ishte e përjetshme, e braktisi në mënyrën më publike dhe më poshtëruese të mundshme.
sa i ngaka RAMES dhe SALIUT