FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Mënyra se si komisioni dhe shtetet anëtare funksionojnë aktualisht minon objektivat ekonomike të bllokut!
Pas zgjedhjeve për Parlamentin Evropian në qershor dhe me një udhëheqje të re të BE-së nën presidenten e Komisionit Evropian Ursula von der Leyen të nominuar tani, është koha që të fokusohemi në zhvillimin e një programi veprimi, duke filluar nga ekonomia.
Në pesë vitet e ardhshme, BE-ja duhet të fokusohet në përmirësimin e performancës së saj ekonomike në mënyrë që të ruajë rrjetin e saj të sigurisë sociale dhe të bëjë investimet e nevojshme në teknologji, klimë, siguri dhe mbrojtje. Ajo gjithashtu duhet të bëhet një aktor i besueshëm gjeopolitik. Dhe kjo kërkon urgjentisht kalimin nga rritja vjetore prej 1.7 për qind në rreth 2.5 për qind.
Gjysma e këtij deficiti të rritjes llogaritet nga demografia. Një popullsi evropiane në plakje do të thotë që kërkohet një politikë funksionale migracioni, dhe në shoqëritë demokratike që duhet të paraprihet nga një debat serioz publik. Çdo shtet anëtar i BE-së aktualisht po importon fuqi punëtore për të trajtuar mungesat e brendshme. Edhe ato qeveri që janë më të zëshme në kundërshtimin e tyre ndaj emigracionit masiv, si Italia apo Danimarka, po e bëjnë këtë me urdhër të shumë sektorëve ekonomikë që varen nga puna e importuar. Është koha që kontributi që migrimi jep për konkurrencën të trajtohet seriozisht si pjesë e tregut të vetëm.
Gjysma tjetër e deficitit të rritjes mund t'i atribuohet fragmentimit. Raporti i ish-kryeministrit italian Enrico Letta për të ardhmen e tregut të përbashkët ka paraqitur qartë kostot sistematike për ekonominë evropiane që rrjedhin nga fragmentimi i tregjeve të energjisë, teknologjisë dhe kapitalit. Nevoja për një integrim më të madh është edhe mesazhi i raportit të ri mbi konkurrencën e ish-presidentit të Bankës Qendrore Evropiane Mario Draghi.
Por ka dy dimensione të tjera të fragmentimit që shpesh kalojnë pa u vënë re. E para ka të bëjë me politikëbërjen. Edhe në zonat ku BE-ja është e integruar, politikat zhvillohen në kapanone.
Aspekti i dytë është organizativ dhe ka të bëjë me shpërndarjen e portofoleve në komision. Traktati i BE-së përcakton se komisioni duhet të përbëhet nga anëtarë që përfaqësojnë dy të tretat e vendeve të BE-së. Në vitin 2013, megjithatë, shtetet anëtare vendosën që duhet të jetë një përfaqësues për çdo vend për të siguruar përfaqësim të barabartë. Një kolegj prej 27 komisionerësh ka çuar në një inflacion të portofoleve dhe një përhapje të nismave legjislative. Pa dyshim që shumë prej tyre janë të nevojshme, por ato prodhohen në mënyrë të rastësishme, duke gjeneruar një barrë në rritje për bizneset.
Merrni Marrëveshjen e Gjelbër të BE-së. Legjislacioni sektorial dhe i produktit i prodhuar nga departamente të ndryshme të komisioneve me procedura të veçanta, por shpesh të mbivendosura të certifikimit, proceset e miratimit dhe sistemet e futjes së të dhënave janë thjesht shumë të kushtueshme dhe të vështira për t'u zbatuar. Raporti i Grupit të Personave të Urtë mbi të ardhmen e bashkimit doganor evropian që unë drejtova për Paolo Gentilonin, komisioner për ekonominë , përmbante prova të shumta për këtë.
Ose merrni "Global Gateway" të Evropës - versioni evropian i Iniciativës së Rripit dhe Rrugës së Kinës. Kjo është krijuar për të kanalizuar investimet e BE-së në mbarë botën dhe për të mbështetur transformimin ekonomik të partnerëve të saj. Ai synon gjithashtu të thellojë tregjet për kompanitë e BE-së dhe të sigurojë akses në lëndët e para. Ai është një mekanizëm i zgjuar, por i mungon thellësia financiare dhe do të ofrojë më pak nëse nuk kombinohet me tregtinë dhe standardet. Një paketë aksesi në treg, financa e kombinuar nga buxheti i BE-së, por edhe nga Banka Evropiane e Investimeve, dhe standardet e përbashkëta do t'i jepnin BE-së fuqi ekonomike ndërkombëtare dhe do të ndihmonte në ndërtimin e qëndrueshmërisë.
Lajmi i mirë është se ka një zgjidhje për të gjithë këtë, megjithëse shumë do të varen nga mënyra se si Von der Leyen mbledh Kolegjin e Komisionerëve. Gjatë mandatit të saj të parë, ajo tregoi rrugën duke emëruar nënkryetarë ekzekutivë, të cilët do të ndihmonin në ndërtimin e një integrimi më të madh në të gjitha fushat e politikave. Rezultatet kanë qenë të përziera, por ajo tani ka mundësinë të dyfishohet duke pasur parasysh fokusin e saj në përmirësimin e konkurrencës evropiane.
Ajo gjithashtu mund të përdorte më shumë sekretarin e përgjithshëm të komisionit për të krijuar një koherencë më të madhe brenda vendit, duke e fuqizuar këtë person për të nxitur departamente të ndryshme të komisionit.
Së fundi, përfaqësuesja e lartë Kaja Kallas, në cilësinë e nënkryetares, do të duhet të rrisë lojën e komisionit edhe në dimensionin e jashtëm të politikave të BE-së. Blloku nuk mund të përballojë një tjetër fiasko si legjislacioni i shpyllëzimit i miratuar vitin e kaluar që ka krijuar një reagim në mbarë botën në zhvillim dhe ka vënë në rrezik partneritetin e tij ndërkombëtar të gjelbër.
Me njoftimin e ekipit të saj, von der Leyen mund të vendosë tonin për pesë vitet e ardhshme dhe të konfirmojë se do të bëhet fjalë për ta bërë Evropën më të fortë ekonomikisht./Përshtati "Pamfleti" nga "Financial Times"
Lini një Përgjigje