FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Në Rusi mund të shkosh në burg për shumë më pak. Megjithatë Putini nuk e prek Nabiullinën, sepse ai ka nevojë për ekspertizën e saj...
Tani që mandati i pestë presidencial i Vladimir Putinit ka nisur, mungon vetëm një hap: dorëheqja e qeverisë, në funksion të emërimit të një ekzekutivi të ri për ciklin politik që po rihapet në Rusi.
Ndoshta do të jetë një formalitet, sepse rikonfirmimi i ekipit të teknokratëve të drejtuar nga kryeministri Mikhail Mishustin duket i qartë.
Megjithatë, ka një figurë në dukje të pavarur, të fortë vetëm në kompetencën e saj, e cila po bëhet edhe më thelbësore në Moskë se vetë Mishustin: ajo quhet Elvira Nabiullina. Ajo do të mbushë 59 vjeç në tetor dhe është guvernatore e Bankës Qendrore ruse për njëmbëdhjetë vjet. Nabiullina bashkon disa karakteristika që e bëjnë atë unike në vertikalin e fuqisë së Moskës.
Para së gjithash, në një institucion të populluar nga burra të lindur në aparatin e spiunazhit, në mafien e Shën Petersburgut të viteve '90, ose nga ushtarë dhe oligarkë biznesi, kreu i Bankës së Rusisë shquhet për gjininë e saj: ajo është një grua. Ajo është e vetmja që menaxhon një formë të pushtetit substancial dhe gjithashtu mund ta mbrojë atë për një kohë të gjatë (vitin e kaluar ajo u rikonfirmua për mandatin e tretë).
Së dyti, Nabiullina duket se ka një liri thuajse të pabesueshme për të kritikuar pushtetin: me fjalë, me gjeste dhe madje edhe me zgjedhje sartorale. Kjo e bën atë një ekzemplar edhe më të rrallë në fenomenologjinë njerëzore brenda dhe përreth Kremlinit.
Të gjithë e mbajnë mend paraqitjen e saj në njërin skaj të tryezës gjashtë metrash të Putinit në fillim të luftës, ndërsa rubla u shemb në tregje dhe treqind miliardë euro rezerva ruse u ngrinë nga G7. Nabiullina rrinte e shtangur, me një kostum të zi mbi supe. Nëse nuk do të ishte gjuha e mospajtimit, gjithçka në trupin e saj shprehte dekurajimin për zgjedhjet e Kremlinit. Dhe ajo e dinte që fotot e asaj dite do të bënin xhiron e botës, ndoshta edhe e donte. Ajo po mbështetej në faktin se ata do të mbërrinin nën sytë e kolegëve të saj perëndimorë me të cilët ajo ka pasur gjithmonë marrëdhënie miqësore: për shembull Christine Lagarde, presidentja franceze e Bankës Qendrore Evropiane që njeh pasionin e Nabiullinës për gjuhën dhe letërsinë apo Alpet.
Megjithatë, veprimet e Nabiullinës ishin të ndryshme nga ajo që paraqeste në foto. Jo vetëm që ajo kurrë nuk dha dorëheqjen, por manovrat e saj mbi tarifat dhe këshillat e saj për mbylljen e kufijve ndaj lëvizjes së lirë të kapitalit, në ato ditë në fillim të luftës, shpëtuan rublën, pra edhe ekonominë ruse. Në fakt, Putini nuk e pushoi nga puna, ai e rikonfirmoi atë .
E njëjta ambivalencë vdekjeprurëse e Nabiullinës vazhdon të rikthehet muajt e fundit. Më 15 dhjetorin e kaluar ajo rriti normat e interesit në 16%, shumë afër nivelit historik për Rusinë, duke shtuar fjalë të forta për ekonominë e luftës së Putinit. Ajo e bëri këtë në një konferencë shtypi të ngjashme, me sa duket, me ato të kolegëve të tij nga demokracitë: pyetje pothuajse falas, përgjigje pothuajse të sinqerta.
"Mendojeni ekonominë si një makinë - tha Nabiullina atë ditë- nëse përpiqemi të ecim më shpejt se sa mundemi, herët a vonë motori do të digjet dhe nuk do të arrijmë larg. Mund të ecim po, ndoshta edhe shpejt, por jo për shumë kohë”.
Ishte mënyra e bankierit qendror për të thënë se shndërrimi i ekonomisë në favor të aparatit ushtarako-industrial në Rusi do të binte ndesh me kufijtë e vendit: nuk ka mjaft impiante, nuk mund të gjenden punëtorë të mjaftueshëm, ekziston rreziku i një rritje të shpejtë, pra mbinxehje . Megjithatë, politika monetare kufizuese e Nabiullinës në fakt, edhe një herë, ndihmon në stabilizimin e makinës luftarake të Putinit pikërisht sepse frenon inflacionin. Dhe diktatori e falenderoi në mënyrë implicite bankierin e tij. Putin pranoi se ekziston një problem inflacioni, por se "Banka e Rusisë dhe qeveria po bëjnë gjithçka që është e nevojshme".
Nabiullina iu afrua edhe më shumë ‘djegies’ duke kritikuar atë që në Rusi është një lloj "bonusi 110%" që synon ta bëjë luftën popullore - ose të paktën të pranueshme - për popullatën. Kategoritë e ndryshme të qytetarëve rusë, veçanërisht personeli ushtarak, tani kanë të drejtë për subvencione që ulin koston e kredive me më shumë se gjysmën. Nëse mbahet gjatë dy viteve të ardhshme, kjo masë rrezikon të kushtojë ekuivalentin e dhjetë miliardë eurove dhe në fakt kredia për pasuri të paluajtshme në Rusi po shpërthen. Por Nabiullina e kritikoi këtë masë. "Kreditë e subvencionuara rrisin çmimet e banesave - tha ajo - dhe programe të tilla masive përfundojnë duke u paguar nga taksapaguesit që nuk përfitojnë prej tyre".
Në Rusi ju shkoni në burg për shumë më pak. Megjithatë Putini nuk e prek Nabiullinën, sepse ai ka nevojë për ekspertizën e saj. Dhe ajo vazhdon të mos largohet, duke bërë të ditur jashtë vendit se këtë e bën vetëm për të mbrojtur rusët nga pasojat ekonomike të luftës. /Përshtati “Pamfleti” nga “Corriere Della Sera”
Lini një Përgjigje