FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Për më tepër, Partia AK dhe aleati i saj i krahut të djathtë, Partia e Veprimit Nacionalist, votuan kundër një mocioni parlamentar që kërkonte një hetim për fëmijët e zhdukur dhe njoftuan se ata do të shpalleshin zyrtarisht të vdekur.
Një vit pas tërmetit vdekjeprurës në Turqi, qindra fëmijë rezultojnë ende të zhdukur. Familjet e tyre deklaruan se ata u shpëtuan nga rrënojat dhe u dërguan në spitalet pranë, por që atëherë janë zhdukur.
Një OJQ turke, Shoqata Fëmijët dhe Gratë së pari, e cila u krijua për të ofruar mbështetje ligjore dhe psikologjike për gratë dhe fëmijët, tha se kishte marrë ankesa nga familjet se fëmijët e tyre ranë pre e trafikantëve të organeve dhe vëllazërive fetare, si urdhrat Menzil dhe Ismailağa pasi u shpëtuan.
Këto vëllazëri kanë lulëzuar nën Partinë për Drejtësi dhe Zhvillim (AK Parti) në pushtet dhe janë shpesh në lajme për rastet e martesave të detyruara të të miturve, abuzimit të fëmijëve, indoktrinimit dhe dhunës në familje.
Zyrtarët qeveritarë mohojnë pretendimet e familjeve, por postimet në mediat sociale nga drejtuesit e Menzil që tregojnë qindra fëmijë që qëndrojnë në banesat e tyre, vërtetojnë se ekziston një rrjet trafikimi njerëzor.
Në një nga shumë rastet e rrëmbimit të fëmijëve pas tërmetit, një vajzë pesëvjeçare, e cila tha se prindërit e saj u plagosën në katastrofë, u gjet duke u endur rrugëve të Mastrihtit nga policia lokale.
Për më tepër, AK Partia dhe aleati i saj i krahut të djathtë, Partia e Veprimit Nacionalist, votuan kundër një mocioni parlamentar që kërkonte një hetim për fëmijët e zhdukur dhe njoftuan se ata do të shpalleshin zyrtarisht të vdekur.
Një vit pas shkatërrimit, këto familje janë ende duke kërkuar për ta. Ndërkohë, qindra mijëra të tjerë në zonë po luftojnë për të rindërtuar jetën e tyre.
Më shumë se 3 milionë njerëz u zhvendosën nga tërmeti. Qindra mijëra prej tyre ende jetojnë në shtëpi me kontejnerë ose tenda në kushte të vështira. Dhe mijëra të tjerëve nuk iu dha as tenda, duke u lënë të mbështeteshin te miqtë apo të afërmit.
Pas tërmetit, presidenti Recep Tayyip Erdoğan ishte zotuar se do të rindërtonte shtëpitë që u shkatërruan brenda një viti. Dhe përpara zgjedhjeve kritike të majit 2023 - të cilat ai fitoi - ndërtimi po vazhdonte me shpejtësi. Megjithatë, që atëherë, puna është ngadalësuar, duke lënë shumë familje në harresë.
Punët janë të pakta; plotësimi i nevojave ditore, si pagesa për ushqim, qira dhe nevoja të tjera, është një sfidë e madhe; dhe ndërsa vendi vazhdon të luftojë me inflacionin, shumë prej tyre po bien më thellë në borxhe.
Të shohësh qytetin të kthyer në rrënoja, të humbasësh anëtarët e familjes ose të mos gjesh trupat e tyre - këto tragjedi janë thjesht të pamundura për t'u rikuperuar. Dhe më e keqja, është se ata që janë përgjegjës për tragjedinë nuk kanë paguar një çmim.
Hatay ishte një nga qytetet më të goditura. Nga afro 2000 ndërtesa që u shembën aty, gjysma e tyre nuk kishin lejet e nevojshme të ndërtimit. Dhe për të shuar zemërimin e publikut, u ngritën raste kundër kontraktorëve privatë dhe inspektorëve të ndërtimit - por ata nuk janë ata që janë përgjegjës kryesorë për katastrofën.
Në Turqi, zyrtarët publikë luajnë një rol kyç në projektet e ndërtimit. Kryetarët e zgjedhur dhe ata që punojnë për Ministrinë e Mjedisit, Urbanizimit dhe Ndryshimeve Klimatike janë ata që janë përgjegjës për dhënien e lejeve të ndërtimit, inspektimet për respektimin e ligjeve ekzistuese dhe miratimin e sigurisë së ndërtesave për banim.
Por edhe më shumë se ata, më përgjegjës për shkallën masive të vdekjes dhe shkatërrimit është njeriu që drejton vendin për më shumë se dy dekada.
Erdogan pasuroi një rreth të vogël aleatësh të ngushtë në sektorin e ndërtimit, duke u dhënë atyre projekte infrastrukturore pa tenderë konkurrues ose mbikëqyrje të duhur rregullatore. Dhe këto kompani ndërtuan shtëpi dhe infrastrukturë në vatrat e tërmeteve pa ndjekur kodet e duhura të ndërtimit.
Në Hatay, ndërtesat e banimit, spitalet, aeroporti i vetëm i qytetit dhe madje edhe dega lokale e Presidencës Turke të Menaxhimit të Fatkeqësive dhe Emergjencave (AFAD) – shumë prej të cilave u ndërtuan nga miqtë e Erdoganit – u shkatërruan plotësisht ose pësuan dëme masive. E megjithatë, Erdogan u shpërblye me fitore në kutitë e votimit.
Dikush mund të justifikohet për të qenë skeptik në lidhje me rezultatet e zgjedhjeve në zonat e goditura nga tërmeti si Hatay, ku dhjetëra mijëra vdiqën ose u zhvendosën. Menjëherë pas tërmetit, Erdogan fitoi një shumicë të vogël në qytet dhe asnjë zyrtar i vetëm publik apo kryetar i zgjedhur i bashkisë në zonën e tërmetit nuk është ndjekur penalisht.
Dhe tani, një vit më vonë, edhe pse 130,000 jetë u humbën dhe miliona u zhvendosën, kjo është punë e zakonshme si për Erdoganin ashtu edhe për partitë kryesore të opozitës. I zënë me fushatën për zgjedhjet e ardhshme komunale, vetëm këtë javë presidenti inauguroi një spital publik që ishte shembur gjatë tërmetit. Por për një mjek i cili ka punuar atje përpara katastrofës dhe që prej atëherë ka punuar në një strukturë të improvizuar, ndërtesa e hapur nga Erdogan nuk është gati të funksionojë si spital.
Përurimi ka për qëllim të përcjellë tek votuesit se Erdogan e mbajti premtimin e tij për të rigjallëruar Hatayn. Por për viktimat e tërmetit, jeta është gjithçka tjetër veçse normale.
Por banorët e dinë se disa nga plagët që shkaktoi ky tërmet nuk do të shërohen kurrë, veçanërisht në një vend me një histori kaq të gjatë të mosndëshkimit të zyrtarëve që luajtën një rol në tragjedinë e tyre. /Përshtati “Pamfleti” nga “Politico”
Lini një Përgjigje