FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Dhjetëra ligjvënës amerikanë nuk do të kandidojnë përsëri në vitin 2026. Shumë prej tyre po kalojnë në gara për Senatin ose për pozicionet e guvernatorit…
Sikundër nuk ka ndodhur asnjëherë më parë, ligjvënësit po shohin kudo përveç Kapitol Hill, duke hapur kështu rrugën për zgjedhjet e rëndësishme të mesit të mandatit, në të cilat do të kandidojnë më pak kandidatë në detyrë se zakonisht dhe më shumë fytyra të reja do të hyjnë në Parlament vitin e ardhshëm.
Në fund të shkurtit, 68 anëtarë të Senatit dhe të Dhomës së Përfaqësuesve njoftuan se nuk do të kandidonin për rizgjedhje. Një numër rekord prej 31 përfaqësuesish aplikuan për një post tjetër politik. Në disa raste, anëtarët në largim të Dhomës së Përfaqësuesve duan të kalojnë në Senat, në të tjera ata kërkojnë të kthehen në shtetin e tyre të origjinës si guvernatorë.
Normalisht, zgjedhjet e ardhshme të mesit të mandatit çojnë në shumë dorëheqje, por sipas një analize nga Washington Post, numri i largimeve të njoftuara është dukshëm më i lartë se mesatarja për cikle të ngjashme zgjedhore në vitet e fundit.
“Duket sikur po shkojmë drejt një rekordi”, tha Sarah Binder, një shkencëtare politike në Universitetin George Washington dhe një bashkëpunëtore e lartë në Institutin Brookings.
Disa që po largohen nga Capitol Hill janë të frustruar nga mungesa e aktivitetit legjislativ. Në seancat e fundit legjislative, Kongresi ka miratuar më pak ligje se në çdo kohë që nga fillimi i viteve 1900. Kjo i atribuohet kryesisht grindjeve të thella partiake, konflikteve të brendshme partiake dhe shumicave të ngushta që ua bëjnë të vështirë udhëheqësve të partive të bëjnë kompromis pa rrezikuar kundërshtimin nga anëtarët me ndikim të partisë së tyre.
Ndjenja e të qenit i bllokuar në politikë luan gjithashtu një rol në vendimin për t'u tërhequr.
Për shembull, përfaqësuesi Don Bacon (R-Nebraska) njoftoi në qershor se nuk do të kandidonte për një mandat të gjashtë, duke i habitur shumë republikanët, pasi mbajtja e distriktit të tij është thelbësore për shumicën e partisë.
“Është shumë e vështirë të bësh karrierë në Dhomën e Përfaqësuesve nëse nuk ke një vend absolutisht të sigurt”, thotë Bacon, i cili përfaqëson një distrikt të paqëndrueshëm në Nebraskën lindore me prirje demokrate. “Ndihem sikur kam arritur limitin tim”, tha ai, duke shtuar “mendoj se kjo po lavdërohet paksa shumë, po stilizohet shumë”.
Karrierat po ndryshojnë, nga Kongresi në shtete
Senatorja Amy Klobuchar (D-Minesota) u bë së fundmi senatorja e katërt që njoftoi kandidaturën e saj për guvernatore. Ajo e kuptoi se pas gati 20 vitesh në Senat, kishte pak shanse për t'u ngjitur në krye të Partisë Demokratike dhe se si guvernatore mund të kishte një ndikim më të madh në politikën e partisë, sipas tre personave të njohur me konsideratat e saj.
Senati ka ndryshuar në mënyrë dramatike, thotë senatori Dick Durbin (D-Illinois), i cili po del në pension pas pothuajse 30 vitesh në dhomë.
“Anëtarët që dikur ishin ligjvënës të përkushtuar tani janë vëzhgues passive”, thotë Durbin, duke shtuar “kjo i dekurajon shumë njerëz”.
Tetë senatorë po tërhiqen nga politika pas këtij mandati. Senatorët Tommy Tuberville (R-Alabama), Marsha Blackburn (R-Tennessee), Michael Bennet (D-Colorado) dhe Klobuchar po kandidojnë për guvernator të shteteve të tyre përkatëse.
Tuberville bëri shaka kur u shpreh "ne jemi të braktisur!", duke iu referuar kolegëve të tij që po largohen. Ai po largohet nga Uashingtoni vetëm pas një mandate, diçka e pazakontë në Senat, ku shumica shërbejnë mandate të shumëfishta. Ai në fakt priste të paktën dy mandate, por posti i guvernatorit të Alabamës u la bosh, duke i dhënë mundësinë të provonte veten në një terren të njohur.
Më shumë fuqi dhe shtigje të reja si motiv
“Unë jam më shumë tipi i një CEO-je”, thotë Tuberville, një ish-trajner futbolli universitar. Ai shtoi “ndërtoni ekipin tuaj, anëtarët e kabinetit, keni një plan të qartë loje”.
Tuberville u konsultua me kolegë që kishin ndjekur rrugën e kundërt, fillimisht guvernator, pastaj senator, për shembull me Bennetin, i cili po kandidon gjithashtu për guvernator.
Sidomos në Dhomën e Përfaqësuesve, largimi i planifikuar i shumë anëtarëve është dukshëm më i theksuar sesa në ciklet e kaluara zgjedhore.
54 anëtarë të dhomës njoftuan se nuk do të kandidojnë për rizgjedhje, krahasuar me rreth 40 në këtë pikë në tre kongreset e mëparshme. Nga 54, 27 po kërkojnë një post tjetër, numri më i lartë që nga viti 2020. Në ciklet e fundit, afërsisht një duzinë anëtarësh të parlamentit kanë synuar poste më të larta politike.
Më shumë dorëheqje republikane, arsyet dhe pasojat
Numri i republikanëve që largohen nga detyra ose kandidojnë për një pozicion tjetër është më i lartë se ai i demokratëve, një trend i zakonshëm në vitet e zgjedhjeve të mesit të mandatit kur partia e presidentit mban Shtëpinë e Bardhë. Historikisht, votuesit në zgjedhjet e mesit të mandatit shpesh kanë votuar kundër partisë së presidentit në Kongres, gjë që mund të çojë në ndryshime në pushtet.
29 përfaqësues republikanë nuk po kandidojnë për rizgjedhje, por vetëm 10 po largohen plotësisht nga politika. Dhjetë po kandidojnë për guvernator dhe tetë shpresojnë për një vend në Senat.
Konfliktet e brendshme kanë pllakosur fraksionin republikan për katër vjet, përfshirë shkarkimin historik të Kryetarit të Dhomës së Përfaqësuesve Kevin McCarthy (R-Kaliforni) në vitin 2023.
Më shumë zhgënjim sesa motivim
Disa republikanë të intervistuar theksuan se mosmarrëveshjet dhe ngecja legjislative nuk ishin arsyeja kryesore për largimin e tyre. Megjithatë, këto probleme luajnë një rol në raste të tjera.
“Isha shumë i zemëruar kur tetë nga 223 votues votuan për të rrëzuar Kevin McCarthy-n, të cilin shumica prej nesh e pëlqenim”, tha Bacon, duke shtuar “kjo ishte e vështirë, lë gjurmën e saj”.
Tensionet me Kryetarin e Dhomës së Përfaqësuesve Mike Johnson (R-Luiziana) dhe Presidentin Donald Trump e shtynë Përfaqësuesen Marjorie Taylor Greene (R-Georgia) të jepte dorëheqjen në fillim të këtij viti, duke rrezikuar më tej shumicën e ngushtë të republikanëve. Mark Green (R-Tennessee), ish-kryetar i Komitetit të Sigurisë Kombëtare të Dhomës së Përfaqësuesve, u largua në qershor për të ndjekur një karrierë private.
Republikanët që largohen nga zonat e sigurta
Këtë vit, shumë nga përfaqësuesit republikanë që po largohen vijnë nga distrikte të sigurta të kuqe, vëren Binder. Kjo sugjeron që perspektiva e përfundimit në pakicë po i motivon ata të kërkojnë mundësi të reja ose të tërhiqen nga politika - më shumë sesa frika reale e humbjes së vendit të tyre.
Në fakt, shumica e përfaqësuesve nga të dyja partitë po largohen nga zonat kryesisht republikane ose demokrate. Tre kandidatë të cenueshëm në detyrë, Bacon, David Schweikert (R-Arizona) dhe Jared Golden (D-Maine), nuk po kandidojnë për rizgjedhje, duke e hapur kështu zonën ndaj një ndryshimi të mundshëm të pushtetit.
Sipas Binder, mosha, shpenzimet e fushatës ose mundësitë e reja të karrierës janë gjithashtu faktorë tipikë për largimin nga gara.
Republikanët ia atribuojnë largimin axhendës ose moshës së Trumpit
Disa republikanë e justifikojnë largimin e tyre duke thënë se e kanë arritur tashmë qëllimin e tyre më të madh me miratimin e axhendës së gjerë të Trump për mbrojtjen e taksave dhe kufijve, "One Bill Bill Bill", vitin e kaluar.
Njëzet e dy përfaqësues demokratë njoftuan daljen në pension, shtatë po kërkojnë një vend në Senat dhe një po kandidon për guvernator.
Më pak demokratë sesa republikanë i japin fund karrierës së tyre politike pa mbajtur një post të ri. Megjithatë, më shumë demokratë sesa republikanë dalin në pension pasi marrin parasysh moshën dhe dekadat e tyre të shërbimit.
Ndërrimi i brezave po bëhet i dukshëm
Trembëdhjetë demokratë po i japin fund vullnetarisht karrierës së tyre, pesë prej të cilëve kanë shërbyer në Dhomën e Përfaqësuesve që nga vitet 1990. Mosha mesatare e demokratëve që dalin në pension është 75 vjeç, ndërsa ajo e republikanëve është 62 vjeç.
Demokratët po përballen me një ndërrim brezash. Në vitin 2024, demokratët e Kongresit e bindën Presidentin Joe Biden, atëherë 81 vjeç, të mos kandidonte për rizgjedhje, duke i shtyrë shumë anëtarë të Kongresit të reflektojnë mbi karrierën e tyre politike.
Njëra prej tyre ishte ish-kryetarja e Dhomës së Përfaqësuesve, Nancy Pelosi (Kaliforni), e cila dha dorëheqjen si kryetare e Dhomës së Përfaqësuesve në vitin 2022 pas 20 vitesh dhe njoftoi qëllimin e saj për t'u tërhequr plotësisht nga politika pas atij mandati. Ndihmësi i saj i ngushtë, Steny H. Hoyer (D-Maryland), bëri shaka në një intervistë me Washington Post muajin e kaluar se dorëheqja e tij "në këtë moshë të re" prej 86 vjeç ishte "ndoshta e parakohshme".
Vitin e kaluar, Jerry Nadler (D-New York) tha në një intervistë me New York Times se edhe ai do të jepte dorëheqjen. “Situata e Bidenit e ka bërë shumë të qartë se sa i rëndësishëm është një ndryshim brezash në parti, dhe mendoj se duhet ta respektoj këtë”, tha Nadler.
Mosha luan gjithashtu një rol midis republikanëve.
Edhe ligjvënësit republikanë që nuk po kërkojnë ndonjë post tjetër theksuan se mosha është një faktor vendimtar.
Dan Newhouse (R-Washington), 70 vjeç, tha se vendimi i tij u bazua në "vëzhgimin e moshës" që do të kishte në fund të mandatit të ardhshëm, në vend të presionit të mundshëm të një rizgjedhjeje të vështirë. Ai është një nga dy republikanët e mbetur që votuan për shkarkimin e Trump pas sulmit në Kapitol më 6 janar 2021, dhe që kohët e fundit u përball me një sfidues të fortë brenda partisë së tij.
Mark Amodei (Nevada), kryetar i Nënkomitetit të Buxhetit të Sigurisë Kombëtare, ishte republikani i fundit i rangut të lartë që njoftoi dorëheqjen e tij në fillim të shkurtit, vetëm pak muaj pasi mori mbështetjen e Trump për rizgjedhje. Ai përmendi moshën e tij të shtyrë si një nga arsyet e vendimit të tij.
“Kam punuar gjatë dhe shumë”, tha Amodei, i cili ka shërbyer në Dhomën e Përfaqësuesve për 15 vjet.
“Do të preferoja të ndalesha në momentin që njerëzit ende duan më shumë, sesa kur të pyesin: 'kur do të largohet ai më në fund?'”. /Përshtati Pamfleti/
Pa hetuar epsti dhe vitoria bill kliton qe eshte vota te populli