FLASH
Shkruar nga Roberto Saviano
Në çdo cep të planetit, mosha mesatare e anëtarëve të organizatave kriminale ka rënë, nga vëllazëria filipinase Bahala Na Gang te mafia marokene Mocro, deri te klanet napolitane.
Mafiet thithin të rinj, shumë të rinj.
Bëhesh pjesë në moshën 13, 15-vjeçare dhe mund të kesh një rol kryesor në moshën 17, 20 vjeç.
Në këtë mënyrë, ashtu siç ngjitesh me shpejtësi, rënia është e papritur.
Rritemi shpejt, vdesim shpejt.
Vrasja e Emanuele Tufano, i vrarë dje në Itali në moshën 15-vjeçare, fatkeqësisht nuk përshkruan një histori të re, nuk hap hipotezave të rralla, nuk është një rast që përmbys dinamikën normale kriminale.
Kështu ka qenë prej shumë vitesh.
Lidhjet dhe klanet
Emanuele kishte precedentë të pastër kriminal dhe nuk vinte nga një familje e Camorra-s, kjo nuk do të thotë se ai nuk ishte i përfshirë në dinamikën e mafies.
Historia dramatike ndodhi jo shumë larg nga Forcella, lagjja që pa lindjen e “La paranza dei bambini”, grupi i parë i Camorra-s i përbërë tërësisht nga fëmijë, pesëmbëdhjetë vjet më parë.
Udhëheqësi i tyre Sibillo u vra në moshën 19-vjeçare dhe të gjithë anëtarët ishin adoleshentë dhe shumë të rinj.
Jo bandë bebesh, po flitet për Camorra-n.
Pse klanet Camorra afrojnë fëmijët? Shumë përgjigje.
Një djalë është i uritur për fitim, ka dënime më të lehta dhe nuk ka frikë nga vdekja.
Në organizatat e Amerikës së Jugut, Filipineve dhe Indisë, njerëzit bashkohen nga mosha 13 vjeç e lart, dhe vdesin nën 25 vjeç.
Sot në Napoli 15-vjeçarët vdesin në rrugët e mbushura me turistë.
Kur informacioni mbetet në lajmet lokale, dëshira e një pjese të madhe të politikanëve është ta shmangin, se nuk kanë përgjigje.
Por këto janë çështje që shqetësojnë ekonominë kombëtare, rolin e politikës, ekuilibrin e borgjezisë së vendit.
Gennaro dhe shoku i tij
I injoruar nga debati kombëtar ishte rasti i Gennaro Ramondino, një kriminel i vrarë verën e kaluar.
Autori ishte një nga miqtë e tij më të ngushtë dhe ishte 16 vjeç.
“Shefat më urdhëruan, por nuk pata guximin t’i vë zjarrin trupit”.
Trupi u zvarrit nga shkallët dhe në rrugë la një gjurmë të trasha gjaku që bashkëpunëtorët e lanë me sapun dhe ujë, të gjithë publikisht. Nuk ka ankesa.
Dritat e turizmit
Napoli mbulon gjithçka nën dritat e turizmit, dyqanet që e kanë pushtuar, tavolinat që shërbejnë spritz në çdo kohë në çdo rrugicë.
Ky mbiturizëm nuk sjell rritje reale, fitimet janë për restorantet dhe hotelet, për B&B-të në të cilat kanë investuar të gjitha klanet e qendrës historike, duke vendosur të ulin ndikimin kriminal në lagje.
Nga njëra anë, familjet bashkohen për të blerë shtëpi dhe restorante, nga ana tjetër, përhapja e kokainës nuk ka të ndalur dhe çmimi i saj është rritur me turistët, duke krijuar tension mes grupeve.
Turizmi i organizuar në këtë mënyrë nuk sjell bursa studimi, nuk sjell rrethe industriale, nuk çon në lulëzimin e shkollave hoteliere, nuk sjell rritje kontratash, por vetëm punë ilegale dhe edhe nëse Camorra qëllon më pak ose qëllon më mirë.
Shefat dhe të rinjtë
E vërteta e tmerrshme dhe e hidhur është se organizatat kriminale janë të vetmet që investojnë tek të rinjtë: japin rroga të sigurta, nëse je i denjë penalisht dhe ndjek hapat e duhur, shpërblimi të vjen, edhe nëse në fund të rrugës do të ketë burg dhe vdekja.
Për shumë njerëz kjo ka kuptim të jetës dhe sigurisë ekonomike.
Çfarë japin alternativat e tjera, ato ligjore?
Çfarë premtojnë?
Në një botë ku gjithçka që ka rëndësi është të kesh para dhe të jesh i lezetshëm, të jesh në gjendje të blesh dhe të ndjellësh frikë, pse të mos bashkohesh?
Gjithçka të çon në këtë zgjedhje./ Corriere della Sera
Lini një Përgjigje