
Ky është një moment historik për Lindjen e Mesme. Ditët në vijim do të jenë vendimtare. Kritik për suksesin e menjëhershëm të planit të armëpushimit të Donald Trump. Por edhe për shpresat se ai mund të çojë në diçka edhe më të rëndësishme, progresin drejt një paqeje më të gjerë.
Ka ende shumë gjëra që mund të shkojnë keq. Por deri tani gjithçka shkon mirë. Hamasi duket i gatshëm të heqë dorë nga pengjet e tij, duke besuar se amerikanët do të japin garanci se Izraeli nuk do ta fillojë përsëri luftën kur ta bëjë këtë. Dhe Izraeli po tërheq forcat e tij sipas linjave të përcaktuara në marrëveshje.
Nëse marrëveshja qëndron, çfarë do të ndodhë më pas?
Ja pyetjet më të ngutshme. Çfarë do të ndodhë me Hamasin? Ai ka për qëllim të çarmatoset dhe të mos jetë pjesë e asnjë qeverie të ardhshme në Gaza. Po sikur të heqë dorë nga kjo? Po sikur të tërhiqet në hije, të riorganizohet, të riarmatoset dhe të kthehet në zakonet e tij të vjetra?
Atëherë, kush do ta ruajë paqen? Plani është për një forcë paqeruajtëse ndërkombëtare të mbikëqyrur nga amerikanët, por pa përfshirë trupa amerikane në terren, duke përdorur në vend të tyre ushtarë nga vendet arabe dhe Turqia.
A do të materializohet kjo forcë dhe a do të jetë efektive? Historia e operacioneve paqeruajtëse në rajon nuk është inkurajuese.
Atëherë, si do të drejtohet Gaza?
Është folur për një qeveri teknokratësh, njerëz që dinë si t’i kryejnë punët, për një bord mbikëqyrës të drejtuar nga Presidenti Trump, dhe për ardhjen e Tony Blair si guvernator. Do të jetë një detyrë masive. Rindërtimi i Gazës do të kushtojë miliarda dollarë dhe për momentin planet duken të paqarta në rastin më të mirë. Gjithçka mund të çrrënjoset.
Por nga ana tjetër, ka arsye për njëfarë optimizmi. A mund të çojë ky përparim në një përparim më të qëndrueshëm në përpjekjet për të ndërtuar një paqe të qëndrueshme? 7 tetori dhe ngjarjet që pasuan atë, përfshirë luftën në Gaza, kanë ndryshuar shumë në Lindjen e Mesme. Ngjarjet kanë nxjerrë në pah kotësinë e plotë të së kaluarës.
Politika e Izraelit për të përçarë dhe sunduar palestinezët dhe për t'i dobësuar ata në mënyrë që ata të mos mund të formojnë kurrë shtetin e tyre, ka përfunduar në tragjedi dhe dështim kolosal. Hamasi nuk i ka sjellë popullit të tij asgjë tjetër përveç mjerimit dhe masakrës.
Nga të dyja palët ekziston një dëshirë e madhe për një fillim të ri. Ekziston gjithashtu një president amerikan i cili është i përgatitur të ushtrojë presion të madh mbi Izraelin, ndryshe nga paraardhësit e tij, dhe i cili është i etur për paqe. Rajoni po rreshtohet për të nxitur shanset për paqe. Presidenti Trump ka nxitur vende si Turqia, Egjipti dhe kombe të Gjirit.
Në Izrael mund të ketë një fillim të ri. Qeveria e saj e krahut të djathtë të vijës së ashpër mund të detyrohet t'ua lërë vendin udhëheqësve të rinj me ide të reja.
Dhe vendi që ka më shumë gjasa të shkatërrojë shanset e përparimit, Irani, është dobësuar masivisht, i goditur nga fuqia ajrore izraelite dhe aleatët e përfaqësuesit e tij të poshtëruar.
Nuk duhet t’i ekzagjerojmë shanset për përparim të mëtejshëm. Në këtë fqinjësi të vështirë, gjithmonë ka një mori arsyesh pse kjo marrëveshje shumëfazore mund të dështojë, e lëre më të çojë në një paqe shumë më të madhe.
Por tani ekziston një shans. Dy vitet e fundit e kanë shkatërruar Lindjen e Mesme dhe shumë nga rregullat e saj të vjetra të funksionimit. Ribashkimi i saj ofron një mundësi.
Do të kërkojë një sasi të madhe vullneti politik dhe lidershipi, por ekziston mundësia, sado e vogël, për ta ribërë rajonin në një mënyrë që u jep njerëzve të tij një të ardhme më të mirë./SkyNews
Lini një Përgjigje