FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Ministri i Brendshëm Federal Alexander Dobrindt ka nevojë për miratim në nivelin e BE-së për të shtrënguar politikën e azilit. Ai gjithashtu këmbëngul se zgjidhja është zhvendosja e emigrantëve drejt vendeve të treta, ndoshta duke pasur parasysh precedentin e Melonit dhe Ramës…
Ministri i Brendshëm i Gjermanisë shpreson që Bashkimi Evropian të arrijë një marrëveshje në të gjithë bllokun për dërgimin e azilkërkuesve të refuzuar që nuk mund të kthehen në shtëpi në vende të sigurta pranë atdheut të tyre të origjinës.
Konservatorët e kancelarit Friedrich Merz fituan zgjedhjet kombëtare të shkurtit me premtimin për të ulur nivelet e imigracionit, të cilat sondazhet e opinionit treguan se shumë votues i konsideronin jashtë kontrollit, megjithëse shifrat kanë rënë për më shumë se një vit.
Në këtë kuadër Qeveria gjermane po shtyn përpara ide të reja për menaxhimin e emigracionit.
Megjithëse numri i emigrantëve ka qenë në rënie për më shumë se një vit, sondazhet në Gjermani tregojnë se shumë qytetarë e perceptojnë ende çështjen si jashtë kontrollit.
Në një intervistë për gazetën Welt am Sonntag, Dobrindt tha se ideja e përdorimit të vendeve të treta do të funksiononte vetëm nëse arrihet një konsensus në nivel të gjerë në Bashkimin Europian.
“Na duhen vende të treta që janë të gatshme të pranojnë emigrantë që objektivisht nuk mund të rikthehen në vendet e tyre”, u shpreh ai.
Idealisht, këto do të ishin vende “afër shtëpisë” për njerëzit e prekur. Në të kaluarën, Britania e Madhe dhe Italia kishin bërë përpjekje për të lidhur marrëveshje me Shqipërinë dhe Ruandën. Megjithatë, këto negociata mbetën të pasuksesshme.
Për të mundësuar kthimin e azilkërkuesve të refuzuar në vendet e treta, nevojitet një përpjekje e përbashkët nga shtetet e BE-së, përveç pëlqimit të vendeve përkatëse. Dobrindt, i cili kishte nxitur vendime gjermane mbi politikën e azilit gjatë fushatës zgjedhore, pranoi se qeveria federale mund të niste ofensivën e saj të planifikuar të riatdhesimit vetëm në konsultim të ngushtë me partnerët e saj të BE-së.
Komisioni Europian ka propozuar së fundmi një skemë që do t’u lejonte shteteve anëtare të refuzojnë kërkesat për azil nga emigrantët që kanë kaluar më parë nëpër “vende të sigurta” para se të mbërrijnë në vendet e BE-së.
Propozimi është kritikuar nga organizatat për të drejtat e njeriut dhe ende nuk është miratuar nga qeveritë kombëtare apo Parlamenti Europian.
“Asnjë shtet anëtar nuk mund ta ndërtojë këtë model vetëm. Duhet të ndodhë në nivelin e Bashkimit Europian”, theksoi Dobrindt, duke shtuar se aktualisht po “përgatiten themelet” për këtë qasje të re.
Qëndrimet e tij për forcimin e kontrollit kufitar, të bëra menjëherë pas marrjes së detyrës, kanë shkaktuar reagime nga disa shtete fqinje, të cilat kundërshtuan planet për rikthimin në territorin e tyre të emigrantëve që nuk kanë të drejtë të hyjnë në Gjermani.
Agjencia e lajmeve Reuters përmend edhe marrëveshjen mes Italisë dhe Shqipërisë për emigrantët.
Sipas kësaj marrëveshje, kërkesat për azil të emigrantëve të shpëtuar në det do të përpunoheshin në territorin shqiptar. Mirëpo marrëveshja hasi pengesa dhe u bllokua për shkak se çështja u dërgua në gjykatë. Për këtë do të shprehet edhe Gjykata Europiane e Drejtësisë.
Pas kësaj, qeveria italiane mori vendim që në kampin e Gjadrit të dërgojë azilkërkuesit e refuzuar me qëllim riatdhesimin. Por edhe kjo është vënë në dyshim nga gjykata italiane.
Kryeministri Edi Rama është shprehur se Shqipëria nuk do të bëjë asnjë marrëveshje të ngjashme me shtete të tjera në Bashkimin Europian.
Rama refuzoi edhe kryeministrin britanik, Keir Starmer gjatë vizitës së këtij të fundit në Tiranë për ngritjen e kampeve që do të prisnin azilkërkuesit që kanë hyrë ilegalisht në tokën britanike. Starmer anuloi një skemë të ngjashme për dërgimin e azilkërkuesve në Ruanda pasi mori në dorë “frenat” e qeverisë.
Nga 388,000 refugjatët që u është dhënë statusi i mbrojtjes plotësuese nga Zyra Federale për Migracionin dhe Refugjatët (Bamf), shumë janë nga Siria. Gjithnjë e më shumë, ata tani duhet të kenë frikë nga deportimi i tyre. Të mërkurën në mbrëmje, në një intervistë me Dunja Hajali, prezantuese e programit "heute-journal tv neës", Kancelari Friedrich Merz (CDU) tha: "Sirianët në veçanti tani mund të kthehen për pjesën më të madhe. Dhe ne duam ta promovojmë këtë."
Kjo mbështetet edhe nga SPD-ja, e cila është pjesë e qeverisë Merz. Dirk Wiese, sekretar i grupit parlamentar të SPD-së, dha siguri se socialdemokratët ishin të bashkuar pas kursit të politikës së brendshme të Dobrindtit. Hakan Demir, një parlamentar i SPD-së nga Berlin Neukölln, shprehu mirëkuptim për kritikat ndaj legjislacionit të propozuar në një intervistë radiofonike "kur njerëzit thonë se familjet po shkatërrohen". Por megjithatë, përfundoi, "Ne kemi bërë kompromise". Koalicioni i ri kishte vendosur ta bënte këtë.
Në realitet, SPD-ja e ndan plotësisht kursin e AfD-së të Merz dhe Dobrindt. Në janar, ish-ministrja federale e Brendshme Nancy Faeser (SPD) kishte kërcënuar tashmë se do të deportonte mijëra sirianë që jetonin këtu. Përveç kësaj, Sekretari i Shtetit për Brendësinë i SPD-së në Berlin, Christian Hochgrebe, theksoi shprehimisht se prezumimi i pafajësisë nuk mund të zbatohej në "fushën ligjore të ligjit të imigracionit dhe qëndrimit" - një pikëpamje që është diametralisht e kundërt me të drejtat e përgjithshme të njeriut.
Shkalla në të cilën socialdemokratët dhe ekstremistët e krahut të djathtë janë afruar politikisht mund të shihet edhe në nivel evropian. Kryetarja socialdemokrate daneze e qeverisë, Mette Frederiksen, ka shkruar një letër të hapur së bashku me kryetaren e qeverisë italiane neofashiste, Giorgia Meloni, duke sulmuar Gjykatën Evropiane të të Drejtave të Njeriut në Strasburg për bllokimin e deportimeve, dhe ata gjithashtu po kërkojnë një rishikim të Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut.
Në letër, Frederiksen dhe Meloni pretendojnë se “mbrojtja e popullsisë së tyre” ishte më e rëndësishme sesa të drejtat individuale të emigrantëve. Letra tani është nënshkruar edhe nga krerët e qeverive të Polonisë, Belgjikës, Austrisë, Estonisë, Letonisë, Republikës Çeke dhe Lituanisë.
Ajo që ndanin me Melonin ishte “patriotizëm”, i tha Frederiksen një gazete të Kopenhagenit. Danezja, e cila ka ndjekur një politikë shtrëngimi dhe rendi në vendin e saj për vite me radhë, ka shumë admirues në SPD-në gjermane. /Pamfleti/
Lini një Përgjigje