FLASH
Shkruar nga Pamfleti
“Po i jetoj këto ditë me një ndjenjë të thellë mirënjohjeje ndaj atyre që po më mbështesin, më qëndrojnë pranë dhe po u japin zë fakteve të ndodhura, me shpresën që të bëhet qartësi.”
Këto janë fjalët e Michele D’Angelo, pedagog në Universitetin e L’Aquilës, të cilat i ka përcjellë përmes bashkëshortes së tij, Vanessa Castelli, që e vizitoi sot në burgun e Fierit, ku ndodhet prej rreth 50 ditësh në masë sigurie me paraburgim pas një aksidenti rrugor të ndodhur më 8 gusht.
“Nuk mund të fsheh se, sipas mendimit tim, masa e paraburgimit në burg është e tepruar – shkruan ai. – Është një gjendje jashtëzakonisht e vështirë, e bërë edhe më e rëndë nga fakti që ndodhem larg shtëpisë, në një vend gjuha e të cilit nuk e njoh. Duke marrë parasysh sjelljen time, historinë time personale dhe profesionale, si dhe ekzistencën e formave alternative që mund të garantonin respektimin e procedurave pa cenuar më tej shëndetin tim dhe ekuilibrin tim psikologjik, shpresoj vërtet që kjo reflektim të merret në konsideratë me kujdes”.
Megjithatë, përmes bashkëshortes, profesori thekson edhe besimin e tij tek institucionet shqiptare:
“Kam besim në punën e autoriteteve shqiptare dhe në aftësinë e tyre për të vlerësuar çdo element me paanshmëri.”
Në qendër të mesazhit është mbështetja që po merr: “Mbështetja që po më jep Vanessa, kolegët, studentët, institucionet, është ajo që më ndihmon të mos dorëzohem. Është spiranca ime. Çdo fjalë që më vjen nga jashtë, çdo gjest, çdo shenjë kujdesi, është si një dritare që hapet. Vanessa më mban të informuar, më tregon çfarë po ndodh, më përcjell forcën e atyre që nuk kanë reshtur së besuari se faktet do të lexohen me ekuilibër.”
Ai e mbyll mesazhin me një apel për drejtësi dhe përmasë të drejtë: “Edhe unë, nga këtu, vazhdoj t’i jetoj këto ditë me disiplinë, me durim dhe me shpresën që kjo vëmendje të mund të shndërrohet në qartësi. Nuk kërkoj mëshirë, por të vërtetën. Nuk kërkoj privilegje, por përmasën e drejtë.” /ANSA
Lini një Përgjigje