FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Me një prani në planet që shtrihet për më shumë se 400 milionë vjet, peshkaqenët luajnë një rol kyç në ekuilibrin e ekosistemit detar. Aftësitë e tyre si grabitqarë, shpejtësia dhe përshtatshmëria kanë ushqyer prej kohësh imagjinatën njerëzore, duke krijuar edhe mite të shumta rreth rrezikshmërisë së tyre.
Megjithëse nga rreth 440 specie peshkaqenësh vetëm shumë pak përbëjnë rrezik për njeriun, demonizimi i tyre shfaqet shpesh përmes nofkash si “vrasësit e heshtur” të deteve. Ky përshkrim rezulton të jetë i gabuar, jo vetëm sepse shumica dërrmuese e peshkaqenëve nuk kërcënojnë sigurinë njerëzore, por edhe sepse kërkimet e fundit tregojnë se të paktën një specie është në gjendje të prodhojë tinguj.
Një studim i publikuar në fund të marsit në revistën shkencore Royal Society Open Science dokumenton regjistrimin e tingujve të çuditshëm që prodhojnë rig sharks adoleshentë, një specie peshkaqenësh të vegjël që jetojnë në ujërat pranë brigjeve të Zelandës së Re.
Regjistrimet u realizuan në një laborator detar nga një ekip shkencëtarësh i udhëhequr nga Carolin Nieder, studiuese në Woods Hole Oceanographic Institution. Në një intervistë për transmetuesin australian ABC, ajo shpjegoi se herën e parë që dëgjoi këto “klikime” të pazakonta ishte në vitin 2021, gjatë kërkimeve për doktoraturën e saj në Universitetin e Auckland-it.
Ajo vuri re se rig sharks prodhonin tinguj që ngjanin me kërcitjen e “shkëndijave elektrike” kur vinte në kontakt me ta gjatë kryerjes së eksperimenteve. Fillimisht, fenomeni ishte i pashpjegueshëm, pasi supozohej se peshkaqenët nuk prodhojnë tinguj. Për shkak të kushteve, hetimi nuk u thellua menjëherë dhe çështja mbeti pezull.
Pak më vonë, u krijua mundësia për një studim të strukturuar. Ekipi hulumtoi dhe regjistroi sjelljen e dhjetë rig sharks adoleshentë, të cilët u transferuan në një rezervuar të pajisur me sistem regjistrimi audio. Sapo secili peshkaqen hynte në mjedisin e regjistrimit, një anëtar i ekipit e mbante në duar për rreth 20 sekonda.
Gjatë këtij procesi, peshkaqenët filluan të prodhonin klikime të shkurtra, me kohëzgjatje shumë të vogël, por me intensitet relativisht të lartë. Tingujt shfaqeshin kryesisht të veçuar, ndërsa rreth një e katërta e rasteve regjistroheshin në çifte klikimesh. Në 70% të rasteve, tingujt shoqëroheshin me një lëkundje të lehtë të trupit, në 25% me një lëvizje të menjëhershme të kokës dhe trupit, ndërsa vetëm në 5% të rasteve nuk u vu re asnjë lëvizje shoqëruese.
Zbulimi hap një fushë të re kërkimi mbi sjelljen dhe komunikimin e peshkaqenëve dhe sfidon perceptimet e deritanishme për këta grabitqarë të lashtë të oqeaneve.
Lini një Përgjigje