FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Figura të rëndësishme të Tubimit Kombëtar francez (Rassemblement National) po përdorin marrëdhënien mes Friedrich Merz dhe Giorgia Melonit si provë se edhe ata mund të bashkëpunojnë me Berlinin. Jordan Bardella synon të thyejë murin politik që Gjermania ka ngritur ndaj së djathtës ekstreme.
Teksa përgatitet për një kandidim të mundshëm presidencial në vitin 2027, lideri 30-vjeçar i së djathtës ekstreme franceze po përpiqet të zbusë qëndrimin tradicionalisht armiqësor të partisë së tij ndaj Gjermanisë dhe të paraqitet si një figurë me të cilën establishmenti politik gjerman mund të bashkëpunojë në të ardhmen.
Bardella zhvilloi në mënyrë diskrete një takim me ambasadorin gjerman në Francë në fillim të këtij viti, ndërsa dy zyrtarë të lartë të Tubimit Kombëtar që folën në kushte anonimiteti për shkak të diskutimeve të brendshme të partisë thanë se ai mund të vizitojë Gjermaninë në muajt e ardhshëm.
Bardella “e konsideron Gjermaninë një partner të domosdoshëm të Francës, prandaj dialogu është i nevojshëm”, deklaroi Thibaut François, sekretar i Tubimit Kombëtar në Parlamentin Europian dhe përgjegjës për çështjet europiane, duke konfirmuar afrimin e partisë me Berlinin.
Sipas tij, ekziston “një vullnet shumë i qartë për të pasur marrëdhënie me vendet që kanë peshë, që janë në krye për nga popullsia apo fuqia ekonomike dhe që ndikojnë në drejtimin e Bashkimit Europian”.
Për Bardella-n, afrimi me Gjermaninë është një mundësi për të forcuar profilin e tij ndërkombëtar dhe për t’u treguar votuesve se ai mund të menaxhojë marrëdhëniet me partnerët europianë të Francës. Kritikët e liderit të së djathtës ekstreme theksojnë moshën e re dhe mungesën e përvojës ekzekutive si arsye pse ai nuk është i përshtatshëm për presidencën franceze.
Partia e tij gjithashtu e di se duhet të qetësojë votuesit konservatorë në ekonomi, të cilët nuk ndajnë të njëjtin qëndrim sfidues ndaj Bashkimit Europian dhe qendrave të tjera europiane të pushtetit.
Megjithatë, ndërtimi i marrëdhënieve me Berlinin kërkon që Bardella të kapërcejë tabunë politike gjermane kundër bashkëpunimit me të djathtën ekstreme. Që prej përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, partitë kryesore gjermane kanë rënë dakord të mos bashkëpunojnë me forca si Alternativa për Gjermaninë (AfD), qoftë në qeverisje apo në miratimin e ligjeve.
Në arenën ndërkombëtare, Berlini ka treguar më shumë fleksibilitet, duke bashkëpunuar për arsye praktike me liderë nacionalistë si ish-kryeministri hungarez Viktor Orbán dhe kryeministrja italiane Giorgia Meloni.
Dy figurat e Tubimit Kombëtar të cituara më sipër shprehën shpresën se Bardella mund të takohet me ndonjë figurë qeveritare apo të lidhur me CDU-në gjermane, megjithëse rregullat diplomatike e bëjnë një takim të tillë pak të mundshëm përpara zgjedhjeve presidenciale franceze.
Si tregues i ndjeshmërisë së çështjes në Berlin, takimi i Tubimit Kombëtar me ambasadorin gjerman Stephan Steinlein në shkurt u mbajt i fshehtë deri javën e kaluar, kur agjencia AFP publikoi lajmin.
“Është pjesë e rolit të një ambasade që të flasë me të gjitha forcat politike në vendin ku është e akredituar”, deklaroi një zëdhënës i ambasadës, duke refuzuar të komentojë mbi përmbajtjen e diskutimeve.
Një përfaqësues i partisë tha se aktualisht nuk ka plan për një vizitë në Gjermani, por rrethi i afërt i Bardella-s ka një model në mendje për bashkëpunim konstruktiv me fuqinë ekonomike të BE-së: marrëdhënia e punës mes kancelarit gjerman Friedrich Merz dhe Giorgia Melonit, e cila është ripozicionuar si figurë më e moderuar pas viteve në skajet e politikës italiane.
Bardella e ka përmendur publikisht Melonin si frymëzim dhe brenda partisë së tij po shtohen shpresat se, nëse ai do të bëhej president, mund të bashkëpunonte me liderët gjermanë dhe italianë për ta shtyrë Bashkimin Europian më djathtas politikisht.
Në një intervistë për gazetën gjermane FAZ të martën, Bardella la të kuptohet se synon krijimin e një “trekëndëshi fuqie” mes Berlinit, Romës dhe Parisit, duke përmendur migracionin si një çështje ku tre kryeqytetet mund të kenë interesa të përbashkëta.
“Franca dhe Gjermania, me mbështetjen e Italisë, mund të shqyrtojnë forma të reja bashkëpunimi për këtë çështje”, tha ai.
“Kancelari Merz po bashkëpunon në mënyrë shumë pragmatike me qeverinë e Giorgia Melonit”, deklaroi eurodeputeti i Tubimit Kombëtar, Fabrice Leggeri, një nga figurat kryesore të partisë në Bruksel, duke përmendur gjithashtu tensionet e vazhdueshme mes Berlinit dhe Parisit gjatë presidencës së Emmanuel Macron.
Ndërtimi i urave politike
Një gjykatë apeli në Francë do të vendosë në korrik nëse Marine Le Pen, liderja historike de facto e Tubimit Kombëtar, do të mund të kandidojë në zgjedhjet presidenciale të vitit të ardhshëm. Nëse Le Pen ndalohet të kandidojë, Bardella konsiderohet “Plani B” zyrtar i partisë.
Një nga avantazhet e tij është se shihet si më i orientuar drejt tregut të lirë sesa Le Pen, e cila u bë e njohur si figurë anti-establishment që premtonte largimin e Francës nga eurozona.
Bardella konsiderohet më tërheqës për votuesit konservatorë të qendrës së djathtë dhe më i pranueshëm për establishmentin politik në vende si Gjermania.
Si drejtues i delegacionit të partisë së tij në Parlamentin Europian, Bardella nuk ka hezituar të kritikojë BE-në si tepër të favorshme ndaj Berlinit. Muajin e kaluar ai premtoi se do të mbronte interesat franceze në Bruksel “për të rikthyer avantazhet krahasuese që vendet e tjera europiane po i shfrytëzojnë tashmë”.
Megjithatë, zyrtarët e Tubimit Kombëtar besojnë se mund të ndërtojnë ura me qeverinë gjermane, duke përmendur gatishmërinë e Kristian Demokratëve të Merz për të kaluar politika në Parlamentin Europian me mbështetjen e Tubimit Kombëtar dhe partive të tjera të djathta.
Në Parlamentin Europian, Kristian Demokratët janë pjesë e Partisë Popullore Europiane (EPP), forca dominuese e qendrës së djathtë, ndërsa Tubimi Kombëtar bën pjesë në grupin “Patriotët”, një koalicion partish nacionaliste që e konsideron veten “opozita kryesore në Bashkimin Europian”.
Një zyrtar pranë Bardella-s përmendi bashkëpunimin mes dy palëve në përpjekjet për të ulur burokracinë e BE-së dhe për të zbutur rregullat “ndëshkuese” të gjelbra, edhe pse ata vazhdojnë të kenë mosmarrëveshje për tema të tjera, si politika energjetike.
Bardella deklaroi për FAZ se është i gatshëm të bashkëpunojë me Merz për çështje që variojnë nga rregullat mjedisore dhe ato të biznesit deri te migracioni.
“Përtej dallimeve tona, marrëdhëniet franko-gjermane përbëjnë themelin e Europës. Ato janë thelbësore për sigurimin e pavarësisë dhe autonomisë strategjike të kombeve europiane.”, tha ai.
Një tjetër element që, sipas zyrtarëve të Tubimit Kombëtar, mund ta bëjë partinë më të pranueshme për Kristian Demokratët gjermanë është ndarja e bujshme me Alternativën për Gjermaninë (AfD).
“Ne mund të flasim me të gjithë”, deklaroi Leggeri, duke e përshkruar rolin e partisë si një “urë” mes grupeve të ndryshme të djathta në një Parlament Europian të fragmentuar.
Përveç afrimit me Gjermaninë, Bardella po ndërton marrëdhënie edhe me populistin britanik Nigel Farage, të cilin e uroi për sukseset zgjedhore javën e kaluar. Të dy u takuan në Londër dhjetorin e kaluar, gjatë një prej vizitave më të rëndësishme ndërkombëtare të Bardella-s deri tani.
Ai gjithashtu vizitoi Izraelin vitin e kaluar, në një moment simbolik për një lëvizje politike që ka qenë e shoqëruar historikisht me akuza për antisemitizëm. Si Bardella ashtu edhe Marine Le Pen kanë zhvilluar takime edhe me ambasadorin amerikan në Paris, Charles Kushner./Përshtati "Pamfleti", nga "Politico"
Lini një Përgjigje