FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Qeveria e Aleksandar Vuçiçit po shpërbëhet fjalë për fjalë, në një përpjekje për të shtypur rebelimin studentor dhe civil. Kjo tregohet edhe nga gjendja e buxheteve shtetërore dhe lokale, fakti që policia i barazon veprimet e saj me rrahësit e SNS-së, por edhe mënyra se si regjimi shkel pa rezerva autonominë e universiteteve. Përveç kësaj, sipas recetës së vitit 1999, mediat kritike janë gjithashtu nën sulm, dhe është më shumë se kurrë e qartë se Partia Progresive Serbe po bie.
1. Kriza e buxhetit shtetëror dhe lokal
Profesori i Shkencave Politike Dejan Pavlović ka paralajmëruar se arkat e shtetit janë thuajse bosh. Paga e dytë e korrikut për profesorët dhe studiuesit është vonuar, duke ngritur dyshime se nuk bëhet fjalë vetëm për “ndëshkim politik” ndaj universiteteve, por për mungesë realesh financiare. Shkak janë menaxhimi i dobët i ekonomisë, rënia e turizmit, thatësira dhe efektet e tarifave të vendosura nga administrata Trump. Ky është një sinjal i fortë se pushteti i Vuçiçit nuk është më likuid dhe se prioritetet shtetërore janë devijuar.
2. Policë të shndërruar në banditë partiakë
Skenat e dhunës në rrugët e Serbisë e kanë barazuar policinë me bandat e SNS. Ndërsa qytetarët protestojnë, policia përdor gaz lotsjellës, shkopinj gome dhe kërcënime, përfshirë rastin skandaloz kur një studente deklaroi se një oficer e kishte kërcënuar me përdhunim. Në të njëjtën kohë, policia mbyll sytë ndaj dhunës së militantëve të Vuçiçit mbi qytetarët. Ky paralelizëm mes “uniformës shtetërore” dhe “bandës partiake” është tregues i degradimit total të aparatit të rendit.
3. Shkelja e autonomisë së universiteteve
Policia ka hyrë me dhunë në hapësirat universitare, përfshirë Fakultetin e Filozofisë në Novi Sad, ku forcat e rendit kalonin mes lexuesve me pajisje të plota për shpërndarjen e protestave. Ngjarje të ngjashme janë raportuar në Universitetin e Shtetit në Novi Pazar dhe në Niš. Përmes kësaj taktike, regjimi i Vuçiçit po shemb një nga vlerat më të shenjta të demokracisë serbe – autonominë e arsimit të lartë.
4. Sulmi frontal ndaj mediave kritike
Regjimi ka nisur një ofensivë për të kontrolluar dhe frikësuar mediat e pavarura. Një audio i publikuar nga OCCRP zbuloi biseda mes drejtuesve të Telekomit Serb dhe United Group, ku përmendej presioni për të larguar drejtuesit e mediave që posedojnë kanalin kritik N1. Ky është një shembull se si pushteti përpiqet të shuarë çdo zë kritik dhe të shkatërrojë pluralizmin mediatik, duke rikthyer praktikat e viteve më të errëta të regjimit të Millosheviçit.
5. Shpërbërja e brendshme e SNS
Simboli i fuqisë së Vuçiçit, Partia Përparimtare Serbe, po tregon shenja të dukshme shpërbërjeje. Kundër-mitingjet e organizuara nga SNS në mbi 50 qytete nuk arritën të mbledhin më shumë se disa dhjetëra persona, ndërsa protestat e opozitës në Beograd mblodhën turma masive. Maqineria që dikur funksiononte përmes shantazhit, frikësimit dhe pagesave të vogla për pjesëmarrës, sot është e lodhur dhe e pafuqishme. Anëtarët e partisë po e kuptojnë se pjesëmarrja në mitingje nuk është më shenjë besnikërie, por dëshmi e nënshtrimit. /Përshtatur nga Nova.rs
Lini një Përgjigje