FLASH
Shkruar nga PamfletiNëse evropianët nuk e keqpërdorin të drejtën e vetos, tre fuqitë e mëdha e përdorin për të mbrojtur "miqtë" e tyre ose, në rastin e Rusisë, për të mbuluar krimet e veta në Ukrainë.
Bota aktualisht është mes dy luftërave të mëdha, në Ukrainë dhe Lindjen e Mesme. Madje po përballet me disa konflikte të tjera: në Sudan, apo akoma më afër: në Detin e Kinës.
Por, duket se Kombet e Bashkuara, misioni kryesor i të cilave është parandalimi i konfliktit ndihen më të pafuqishme se kurrë. Në një kohë kur bisedimet për paqe dhe armëpushim nuk po sjellin ende rezultat.
Të gjithë e dimë arsyen: paraliza e Këshillit të Sigurimit, organit suprem të organizatës, në të cilin pesë vende: Kina, Shtetet e Bashkuara, Franca, Mbretëria e Bashkuar dhe Rusia kanë të drejtën e vetos që ia dhanë vetes si sigurimi i jetës në vitin 1945.
Nëse evropianët nuk e keqpërdorin të drejtën e vetos, tre fuqitë e mëdha e përdorin për të mbrojtur "miqtë" e tyre ose, në rastin e Rusisë, për të mbuluar krimet e veta në Ukrainë. Pra, harrojeni Këshillin e Sigurimit për aq kohë sa zgjasin dy luftërat që i shqetësojnë direkt ose indirekt.
-Diplomacia e korridorit
Asambleja e Përgjithshme është një tjetër histori. Forumi Botëror i Demokracisë u ofron qytetarëve nga e gjithë bota mundësinë për të reflektuar mbi demokracinë, për të analizuar defektet dhe kufizimet e saj, por edhe për të nxjerrë nё pah ide të reja për t'iu përgjigjur sfidave me tё cilat demokracia duhet të përballet.
“Asambleja e Përgjithshme flet, por askush nuk dëgjon”.
Këtu duhet të ndodhë gjithçka, por ka një ngërç. Problemi është se askujt nuk i intereson vërtet se çfarë ndodh në Asamblenë e Përgjithshme pasi rezolutat e saj nuk janë detyruese. Asambleja e Përgjithshme flet, por askush nuk dëgjon.
Ishte një kohë kur krerët e shteteve në Asamblenë e Përgjithshme vjetore, jo për të zbuluar se çfarë do të votohej, por për të dëgjuar deklaratat kryesore dhe për t'u takuar prapa skenave. Edhe ky dimension i diplomacisë së prapambetur ka humbur një pjesë të interesit të tij në një periudhë konfrontimi.
Pra, çfarë duhet bërë? A duhet të japim dorëheqjen për të parë “vdekjen” e Kombeve të Bashkuara, ashtu si në vitet 1930 dëshmuam rënien e paraardhësit të saj, Lidhjes së Kombeve, me rrezikun e një lufte? Lidhja e Kombeve u themelua pas Luftës së Parë Botërore, për të parandaluar një luftë tjetër masive, por siç e dimë: Dështoi. Më pas, erdhi Lufta e Dytë Botërore dhe pasi mbaroi, Kombeve të Bashkuara, i shteruan fuqitë për të vendosur sanksione dhe për të dërguar paqeruajtës.
-Rendi i ri botëror
Duhet ta pranojmë se nuk funksionon më dhe se sistemi i imagjinuar që në vitin 1945 (pa vendet e kolonizuara, pa humbësit e luftës dhe duke mbrojtur më të fuqishmit me të drejtën e vetos), ka sjellë vetëm një ngërç.
Dy përpjekjet e para për qeverisjen globale, Lidhja e Kombeve dhe Kombet e Bashkuara, ishin produkt i luftërave botërore. Por në konfliktet e sotme, vendosja e një ekuilibri global midis një Perëndimi në mbrojtje, fuqive autoritare në veprim dhe një bote në zhvillim në jug, është ende në rrezik.
Një rend i ri botëror do të dalë nga ky konfrontim direkt dhe indirekt. Pyetja është, në çfarë gjendje do të jetë bota më pas? Çfarë do të ndodhë kur në planetin e sotëm kur OKB-ja nuk është në gjendje të parandalojë luftrat?
Është një pyetje që duhet të na ndjekë dhe të na shtyjë, por që mjerisht është shumë larg debateve tona politike të përditshme./ Përshtati “Pamfleti” nga “Worldcrunch”.
Lini një Përgjigje