FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Prej javësh lajmet nga fronti nuk kanë qenë të mira. Municioni po mbaron, lodhja po fiton terren. Qëndrueshmëria e shoqërisë ukrainase po testohet.
Ndërsa lufta e imponuar nga Rusia ndaj Ukrainës hyn në vitin e saj të tretë, Kievi po përballet ndoshta me situatën më të keqe që nga dështimi i ofensivës fillestare të nisur nga Vladimir Putin. Prej javësh lajmet nga fronti nuk kanë qenë të mira. Municioni po mbaron, lodhja po fiton terren. Qëndrueshmëria e shoqërisë ukrainase po testohet.
Kjo lodhje është edhe më legjitime pasi, për vendin e sulmuar, kjo luftë në fakt filloi dhjetë vjet më parë, pas revolucionit të Maidan. Sapo Ukraina shprehu padiskutim dëshirën e saj për t'u kthyer drejt Evropës dhe Perëndimit, mjeshtri i Kremlinit hapi armiqësi për të nënkuptuar se kjo shprehje e pavarësisë dhe e sovranitetit ishte e papranueshme për të.
Lufta zbuloi para së gjithash në Rusi një imperializëm që justifikon të gjitha monstruozitetet, siç janë bombardimet e një territori ku civilët nuk dallohen nga ushtarakët. Por sot ajo nxjerr në pah një tundim tragjik në Shtetet e Bashkuara. Ai i frikacakëve, i heqjes dorë për t'i ardhur në ndihmë një kombi që lufton për lirinë e tij edhe pse asnjë ushtar amerikan nuk është i ekspozuar ndaj furisë së luftimeve.
Ky tundim përbën një kërcënim të tmerrshëm për Ukrainën, e cila nuk do të ishte në gjendje të përballonte sulmet e para ruse pa mbështetjen e fuqishme ushtarake të ofruar nga presidenti demokrat Joe Biden. Ky i fundit tani pengohet në Kongres nga një Parti Republikane që ka kaluar në një brez nga ndërhyrja e pakufishme nën ndikimin e dëmshëm të Donald Trump, ai nuk ka më asgjë për t'i thënë botës.
Ky marifet amerikan, pavarësisht nëse është regjistruar apo jo gjatë zgjedhjeve presidenciale të 5 nëntorit, duhet të jetë një sinjal alarmi përfundimtar për evropianët. Ajo që po ndodh në Lindje i shqetëson ata shumë më drejtpërdrejt sesa kanë qenë të gatshëm të njohin deri tani. Një epokë e re po lind.
Në mendjen e nxitësit të saj rus, lufta në Ukrainë nuk zhvillohet me objektivin e arritjes së negociatave territoriale në pozicionin më të mirë të mundshëm. Për Vladimir Putinin, ky është një konflikt ekzistencial, i zhvilluar kundër sistemit të vlerave që përbën zemrën e modelit evropian. Gjithçka dëshmon për këtë: mbushja e kafkave ruse të kryera në shkallë industriale, shndërrimi i ekonomisë së vendit në një ekonomi lufte, militarizimi i mendjeve, puna për të minuar opinionet perëndimore, apo edhe mbytja e egër e çdo forme mospajtimi.
Ky nxitim rus, i kombinuar me mundësinë e një tërheqjeje amerikane dhe rrjedhimisht një dobësim të NATO-s, po i detyron evropianët të përgatiten sa më shpejt që të jetë e mundur për të garantuar sigurinë e tyre, e cila fillon në Ukrainë. Ata mund ta arrijnë këtë vetëm të bashkuar, si me të gjitha sfidat e tjera me të cilat kanë pasur dhe do të duhet të përballen, nga pandemitë te çështjet klimatike, çfarëdo që pretendojnë sovranistët që mendojnë për të ardhmen me sytë e tyre të ngulur në një të kaluar të shkuar.
Sfida është kolosale. Deri më tani, liderët evropianë i kanë jetuar historisë. Ata tani duhet të marrin përsipër një detyrë të rëndë për të bindur popullin e tyre. Kërcënimi është aty, të pretendosh ta injorosh do të ishte i pafalshëm./Përshtati “Pamfleti” nga “Le Monde”
Lini një Përgjigje