FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Il Primo Ministro mira all'integrazione nell'Unione Europea, mantiene una linea ferma con Washington e sostiene l'asse americano nei conflitti in Medio Oriente; una diplomazia che assomiglia più a una contrattazione che a una strategia.
Nella politica internazionale, c'è una vecchia regola che i grandi diplomatici ripetono da secoli: i piccoli paesi non fanno la storia, ma cercano di non farsi schiacciare dalla storia che fanno gli altri. Edi Rama si muove in questo spazio ristretto da anni, ma negli ultimi anni questo movimento è diventato un vero banco di prova per la diplomazia albanese.
Il motivo è semplice: il rapporto tra gli Stati Uniti di Donald Trump e l'Unione Europea non è solo freddo, ma, a più livelli, è incrinato. Nel mezzo di questo divario transatlantico, l'Albania cerca di stare contemporaneamente in tre barche: quella dell'integrazione europea, quella di una salda alleanza con Washington e quella del sostegno all'asse israeliano in Medio Oriente.
Abbiamo a che fare con una strategia statale o con le capacità negoziali di un primo ministro che non si lascia chiudere nessuna porta?
Prima riga: Washington
Quando gli Stati Uniti e Israele hanno lanciato attacchi contro l'Iran, Rama ha reagito immediatamente. In una dichiarazione pubblica, ha chiesto che il "Corpo delle Guardie della Rivoluzione Islamica" fosse dichiarato organizzazione terroristica e ha annunciato che l'Albania lo avrebbe fatto unilateralmente, invitando i paesi europei a fare lo stesso. In un momento in cui la maggior parte dei governi europei chiede de-escalation e moderazione, Tirana sceglie di allinearsi apertamente con Washington e Israele.
A gennaio di quest'anno, Rama pronuncia un discorso alla Knesset, il parlamento israeliano, e lì trova l'occasione per confrontarsi con il presidente americano: "Sono il secondo oratore internazionale dopo Trump" , dichiara, ricollegandosi direttamente alla figura del presidente repubblicano. Un mese dopo, Elisa Spiropali firma un accordo di cooperazione in Israele e ringrazia ufficialmente lo Stato ebraico per il riconoscimento del Kosovo, sostenendo "il piano di pace del presidente Trump".
Il culmine di questa linea si raggiunge con l'invito di Trump a Rama a unirsi al "Peace Board", un'iniziativa internazionale per la risoluzione dei conflitti. Il governo albanese definisce l'invito un "onore del tavolo europeo" e uno storico successo diplomatico.
Tuttavia, questo invito dice più sulla natura della diplomazia di Rama che sul reale peso dell'Albania. La stessa lettera, con lo stesso testo, è stata inviata ad almeno 60 leader mondiali, tra cui Alexander Lukashenko della Bielorussia e il leader del Vietnam.
Është një ftesë copy-paste, rutinë, pa asnjë element të veçantë për Shqipërinë. Por në Tiranë u shit si një sukses historik, duke u bërë shplarje truri për qytetarët
Fakti që as vende të BE nuk e pranoi ftesën, tregon se skepticizmi ndaj nismave të Trump në Europë është i lartë. Por Rama zgjodhi të mos e shohë këtë.
Linja e dytë: Brukseli
Në të njëjtën kohë, kryeministri nuk mund të injorojë Bashkimin Europian. Shqipëria është në negociata për anëtarësim dhe Rama e di se çdo largim i dukshëm nga linja e përbashkët europiane mund të kushtojë.
Në forumin "Berlin Global Dialogue" të tetorit 2025, ai e quan anëtarësimin në BE "sfidë", por shprehet optimist se Shqipëria mund t'i mbyllë negociatat deri në vitin 2030. Në të njëjtën fjalim, ai i jep merita Trump se "e ka detyruar Europën të zgjohet" dhe shpreh keqardhje që një shaka e tij me presidentin amerikan u përdor nga kundërshtarët politikë të Trump për ta sulmuar atë .
Por kur vjen puna te Lindja e Mesme, përpjekja për të mbajtur dy linjat bëhet më e dukshme. Në deklaratën e shkurtit 2026, Rama kujton se "Bashkimi Evropian, përmes Presidentes Ursula von der Leyen, ka nënvizuar edhe një herë sot natyrën vrasëse të regjimit të Teheranit" . Duke e bërë këtë, ai përpiqet ta paraqesë qëndrimin e tij pro-amerikan si diçka që është në linjë me BE-në, edhe kur realiteti tregon se Brukseli është shumë më i rezervuar.
Linja e tretë: Izraeli dhe aleanca e sigurisë
Dimensioni i tretë i kësaj politike ka të bëjë me sigurinë. Shqipëria ka rritur bashkëpunimin me Izraelin në fushën e teknologjisë, mbrojtjes, monitorimit kufitar dhe sigurisë kibernetike. Ky bashkëpunim nuk është i ri, por vitin e fundit është thelluar.
Rama e ka arsyetuar publikisht këtë afrim me interesat izraelite dhe amerikane duke e lidhur me sulmet kibernetike iraniane ndaj Shqipërisë në vitet e kaluara. Në këtë logjikë, mbështetja e aksit amerikan në Lindjen e Mesme nuk është thjesht një zgjedhje ideologjike, por një çështje e sigurisë kombëtare.
Nuk mund të anashkalohet as roli i Chabad-Lubavitch, rrjeti fetar hebre që shërben si urë e heshtur mes Ramës dhe botës trumpiste.
Shqipëria, si vend kandidat për Bashkimin Europian dhe si anëtare e NATO-s, ka një strukturë aleancash që në teori e vendos më pranë Brukselit sesa çdo aks tjetër gjeopolitik. Megjithatë, retorika politike e Tiranës shpesh duket më afër Uashingtonit sesa vetë disa vende të BE.
Diplomacia si politikë e brendshme
Ekziston edhe një dimension tjetër që shpesh neglizhohet. Politika e jashtme në Shqipëri përdoret shpesh si instrument i politikës së brendshme.
Çdo takim me liderë globalë, çdo foto në forume ndërkombëtare dhe çdo ftesë diplomatike shndërrohet në kapital politik të brendshëm. Në një vend ku ekonomia rritet ngadalë dhe ku emigracioni vazhdon të zbrazë popullsinë, imazhi i liderit global përdoret për të kompensuar mungesën e rezultateve të prekshme në ekonomi.
Ecco perché anche un invito internazionale di routine può essere presentato a Tirana come un successo storico.
La politica estera albanese degli ultimi anni sembra un tentativo di tenere aperte quante più porte possibili contemporaneamente. Da un lato c'è il processo di integrazione nell'Unione Europea, che rimane l'obiettivo strategico ufficiale del Paese. Dall'altro c'è l'alleanza con gli Stati Uniti, che Tirana ha sempre considerato una garanzia di sicurezza nazionale.
Per il momento, questo equilibrio funziona perché l'Albania non è un attore decisionale nei conflitti globali. Ma ogni volta che le tensioni tra grandi potenze aumentano, lo spazio per questo tipo di diplomazia si restringe.
I paesi più piccoli tendono a mantenere un basso profilo negli scontri geopolitici. L'Albania, al contrario, spesso appare in dichiarazioni più allineate rispetto ad alcuni paesi dell'Unione Europea.
Ciò crea un paradosso. Tirana cerca di entrare nell'UE, ma in alcuni casi mostra una linea politica più vicina a Washington che a Bruxelles.
La domanda che rimane è semplice: si tratta di una strategia deliberata dello Stato albanese o di un modo per mantenere buoni rapporti con ogni centro di potere internazionale?
Perché la diplomazia può funzionare per un po' tenendo i piedi su più imbarcazioni. Il problema inizia quando le imbarcazioni iniziano a muoversi in direzioni opposte. / Opuscolo
Ky lolua nuk beri nje pikture te hajrit, dhe e mbanin per gallate e tallur bythen ne baskeball. Kur ne nje shtepi ndodh fatkeqesi e madhe e kolapset familja e madhe, turren tere sorrollopi, e komshinjte te rruajne e perlajne c'te mundin. Keshtu pesoi edhe Shqiperia jone qe perfundoi ne Skipeli me pabreksa plazhesh nudo, citjane turqish e atletike me kostum. Vari ka...