FLASH
Shkruar nga Daniel Serwer
Dorëheqja e një kryeministri me pak pushtet nuk bën shumë ndryshim. Vuçiç është njeriu, jo Vuçevic.
Unë kam qenë i preokupuar me ngjarjet në DC dhe si rrjedhim i ngadalshëm për të komentuar mbi politikën serbe. Sigurisht që dorëheqja e kryeministrit është meritë e demonstruesve. Ata e kanë mbajtur presionin për muaj të tërë si pasojë e shembjes së tendës së stacionit të trenit në Novi Sad.
Valët e protestave
Në mënyrën time për të numëruar, kjo është një valë e tretë e protestave popullore të kohëve të fundit kundër Presidentit Aleksandar Vuçiç. Vala e parë ishin protestat kundër dhunës që filluan në fund të vitit 2023. E dyta ishin protestat mjedisore kundër minierave të litiumit verën dhe vjeshtën e kaluar. Tani po shohim protesta masive që kërkojnë llogari për tragjedinë e Novi Sadit, e cila ndodhi më 1 nëntor të kaluar. E përbashkëta është se serbët po kërkojnë më shumë transparencë, llogaridhënie dhe sundim të ligjit.
Protestat tregojnë pakënaqësi të thellë me Vuçiçin. Ai ka futur një sistem gjysmë autoritar. Shteti shan dhe arreston disidentët, u mohon mundësitë e shprehjes së lirë dhe blen mbështetje me punë dhe kontrata qeveritare. Ndërkohë, ai dhe aleatët e tij po marrin qira nga kushdo dhe të gjithë ata që duan të bëjnë biznes në Serbi.
Ndërsa e bashkuar në rrugë, opozita është e fragmentuar mes partive të vogla politike dhe liderëve të tyre egoistë. Nuk ka asnjë opozitë të gatshme për të qeverisur. Disa nga demonstruesit po bëjnë thirrje për një qeveri teknike për t'u përgatitur për zgjedhjet. Vuçiç nuk do ta bëjë këtë. Ai nuk ngurron të mashtrojë kur duhet gjatë fushatave elektorale dhe në qendrat e votimit. Një qeveri teknike mund të ndikojë në stilin e tij.
Rezistenca demokratike ka funksionuar mirë për Vuçiçin
Por ai është gjithashtu vërtet popullor në pjesën më të madhe të vendit. Ai është një nacionalist serb i përkushtuar që ka tërhequr shumë investime të huaja nga Kina, Evropa dhe SHBA. Pavarësisht kthimit të tij demokratik, ai ka fituar gjithashtu mbështetje politike nga Uashingtoni dhe Brukseli. Ata e kanë konsideruar atë si më të mirë se çdo alternativë e mundshme, të cilat janë kryesisht nga e djathta nacionaliste. Dhe atyre u pëlqen furnizimi i Vuçiçit me municion në Ukrainë dhe gatishmëria e tij për të minuar litium. Vëmendje e veçantë ka qenë vëmendja ndaj Vuçiçit nga qeveria amerikane dhe nga Gjermania.
Pekini ka investuar kryesisht në çelik, metale të tjera, miniera dhe industrinë e automobilave. Përveç të ardhmes së saj të mundshme në Bashkimin Evropian, Serbia është tërheqëse pjesërisht për shkak të rregullimit dhe zbatimit të dobët. Kolapsi i Novi Sadit është simptomatik. Kina gjithashtu furnizon teknologjinë e sigurisë së brendshme që Vuçiç pa dyshim e vlerëson.
Moska nuk është një investitor i madh askund këto ditë, por merr shumë komponentë elektronikë dhe mbështetje politike nga Serbia. Më e dukshme është refuzimi i Serbisë për t'u lidhur me sanksionet e BE-së për Ukrainën.
Një lapdog është po aq i mirë sa një tjetër
Në këtë kontekst, dorëheqja e një kryeministri me pak pushtet nuk bën shumë ndryshim. Vuçiç është njeriu, jo Vuçevic. Nëse ai mendon se do të fitojë, ose mund të sigurojë se do të fitojë, Presidenti do të thërrasë zgjedhje të reja. Kjo ka funksionuar për të në të kaluarën për të qetësuar protestat. Ose do të zgjedhë një kryeministër tjetër lapdog që do të bëjë atë që do Presidenti pa kundërshtim.
Perspektivat për demokraci të vërtetë në Serbi janë të zbehta, por sigurisht që është e vërtetë edhe gjetkë. Por kjo nuk është një arsye e mirë për të mos u përpjekur. Mbështetja ime është për demonstruesit./Pecaefare
Lini një Përgjigje