FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Pandemia, sipas Häring shërbeu si një "provë gjenerale" për të mësuar popullsinë me disiplinën dhe delegjitimizimin e disidentëve...
Një rrjet institucionesh të BE-së dhe ushtrisë po kryejnë një operacion për të kontrolluar opinionin publik. Alarmi vjen nga një gazetar ekonomik gjerman, Norbert Häring, i njohur për qëndrimet e tij kritike mbi politikën monetare dhe për anëtarësimin e tij në BSW, partinë e Sahra Wagenknecht.
Në esenë e tij të re ‘Der Wahrheitskomplex’ ( Kompleksi i së Vërtetës ), Häring rilançon një tezë të fortë dhe jokonvencionale: për më shumë se një dekadë, një rrjet i përbërë nga institucione evropiane, aparate ushtarake dhe organizata pseudo të pavarura ka planifikuar dhe zbatuar një operacion të sofistikuar për të kontrolluar opinionin publik.
Siç e shpjegon vetë Häring për Achgut, të raportuar nga Berliner Zeitung, Kompleksi i së Vërtetës nuk është rezultat i rastësisë apo iniciativave spontane.
"Pika e fillimit është viti 2014, viti i konfliktit në Ukrainë dhe aneksimit të Krimesë. Atëherë konflikti i propagandës me Moskën u nxeh" shpjegon ai.
Që atëherë, një galaktikë aktorësh, nga OJQ-të te verifikuesit e fakteve të financuara nga BE-ja e deri te grupet e mendimit si Këshilli i Atlantikut, thuhet se kanë punuar së bashku për të krijuar një "të vërtetë" të vetme të pranueshme, duke e quajtur çdo zë kritik si "dezinformim rus".
Shembulli më i habitshëm, sipas Häring, është programi evropian EDMO (Observatori Evropian i Medias Dixhitale).
"EDMO drejtohet nga një zyrtar shumë i lartë i Komisionit të BE-së dhe financohet nga fondet evropiane dhe një fond i Google i imponuar nga vetë BE-ja gjigantit të teknologjisë. Është një ministri e vërtetë e së vërtetës", shprehet Häring.
-Roli i grupeve të ekspertëve
Edhe më shqetësuese, për Häring, është ngatërresa me strukturat ushtarake. Këshilli i Atlantikut, i përcaktuar si "krahu politik i NATO-s", është një lloj qendre informimi ku ish-zyrtarë të lartë, ish-drejtorë të CIA-s dhe këshilltarë të sigurisë kombëtare diktojnë udhëzime që më pas zbaton Komisioni i BE-së.
"Në një nga botimet e tyre, ata shkruajnë hapur se e vërteta dhe faktet janë dy gjëra të ndryshme, dhe se kontrolli mbi të vërtetën ka qenë gjithmonë i rëndësishëm për të fuqishmit", zbulon Häring.
Pandemia, sipas Häring shërbeu si një "provë gjenerale" për të mësuar popullsinë me disiplinën dhe delegjitimizimin e disidentëve. Ndër objektivat kryesore të librit të gjermanit, është Akti Evropian i Shërbimeve Dixhitale (DSA), të cilin Häring e sheh si një ligj të hartuar për të censuruar përmbajtje që nuk është e paligjshme, por thjesht "e dëmshme".
"I ashtuquajturi ndalim në hije, zvogëlimi i fshehtë i dukshmërisë së përmbajtjes së caktuar, është i papajtueshëm me sundimin e ligjit. Nëse një mendim është i paligjshëm, ai bllokohet; përndryshe, ai mbrohet nga liria e shprehjes", shprehet ai.
Autori citon rastin e teorive rreth origjinës laboratorike të Covid-it, të cilat prej kohësh janë etiketuar si "të rreme" dhe vetëm më vonë janë rivlerësuar.
-Reagimet dhe kritikat
Tezat e Häring nxitën shpejt reagime. Në frontin evropian, burime pranë Komisionit të Medias theksuan se EDMO është transparente dhe se verifikimi i fakteve është "një mjet për t'u mbrojtur nga dezinformimi", jo një imponim i së vërtetës zyrtare. Disa gazetarë të tjerë shprehën gjithashtu skepticizëm.
Libri i Häring prek një problem: transparencën në rritje të financimit për agjencitë e lajmeve (dpa, AFP, APA) dhe pjesëmarrjen e tyre në rrjetet e verifikimit të fakteve të financuara nga BE.
Vetë Häring pranon se gjurmimi i flukseve të parave është "një sfidë" dhe se mungesa e transparencës "nxit dyshime"./Përshtati “Pamfleti” nga “InsideOver”
Lini një Përgjigje