FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Një episod në “Ferma VIP”, ku Fabjola Elezaj iu drejtua moderatores Arbana Osmani me fjalët “po kuçke”, ka prodhuar mijëra reagime në rrjet dhe hapësirë mediatike. Ngjarja nuk qëndroi në nivelin e një përplasjeje mes personazhesh, por ekspozoi një standard komunikimi që tejkalon kufijtë e një formati në ekran.
Debati publik u fokusua te figura e Elezajt dhe reagimi i Osmanit, ndërsa mungoi analiza mbi rolin e vetë televizionit që e transmeton dhe e lejoi këtë gjuhë.
Reality show-t, sipas formatit ndërkombëtar, ndërtohen mbi ndërveprime sociale, tensione dhe përplasje. Por këto përplasje nuk përfshijnë normalizimin e fyerjeve të drejtpërdrejta. Kufiri mes konfliktit dhe degradimit të gjuhës përcaktohet nga televizioni që e prodhon.
Në këtë rast, fjala e përdorur nuk u ndërpre në transmetim dhe nuk u shoqërua me asnjë reagim institucional nga programi. Ky është një vendim editorial, jo një rastësi. Ai përcakton standardin që televizioni zgjedh të vendosë për publikun.
Problemi nuk mbaron te televizioni. Edhe mënyra si reagoi publiku tregon shumë. Mijëra komente u fokusuan te Fabjola dhe Arbana, kush kishte të drejtë dhe kush jo.
Kjo është mënyra si funksionon sot. Televizioni i jep hapësirë, publiku reagon, por askush nuk merret me standardin. Në vend që të diskutohet pse ndodh kjo, vëmendja shkon te personazhet.
Rasti i “Ferma VIP” nuk është episod i izoluar, por tregues i një modeli ku kufijtë editorialë zëvendësohen nga logjika e audiencës. Në këtë model, gjuha dhe etika nuk përcaktohen nga standardet profesionale, por nga reagimi i tregut.
Rasti i “Ferma VIP” tregon se gjuha po degradohet dhe po pranohet si normale. Kur nuk ka reagim nga televizioni dhe as nga publiku për këtë pjesë, ajo bëhet pjesë e zakonshme e ekranit. Dhe në atë moment, problemi nuk është më një fjali, por standardi që po vendoset çdo ditë.
Lini një Përgjigje