FLASH
Shkruar nga Arben Llangozi
Kur drejtësia pushon bashkë me Inspektorin që duhet ta mbrojë, qytetarët mbeten të vetëm në kërkimin e së vërtetës dhe të drejtësisë
Në një vend ku drejtësia përballet me sfida të mëdha dhe qytetarët kërkojnë me zë të lartë transparencë, përgjegjësi dhe ndëshkim të shkelësve të ligjit, është e habitshme dhe në të njëjtën kohë tragjike të shohësh se si Inspektori i Lartë i Drejtësisë, z. Artur Metani, vazhdon të zgjedhë heshtjen dhe mosveprimin si përgjigjen kryesore ndaj krizës në sistem.
Pavarësisht nga premtimet e shumta dhe deklaratat solemne se ai po punon për të garantuar një drejtësi me standarde europiane, të pavarur dhe të paanshme nga ndikimet e jashtme, realiteti flet një gjuhë tjetër.
Artur Metani ka për detyrë të ushtrojë kontrollin dhe procedimin disiplinor ndaj magjistratëve që shkelin ligjin, jo t’i mbrojë ata nga përgjegjësia. Ai nuk është sindikatë apo shoqatë që mbron interesat e brendshme, por një institucion që duhet të garantojë integritetin dhe drejtësinë në sistemin gjyqësor.
Përgjegjësia për kontrollin dhe procedimin disiplinor të gjyqtarëve dhe prokurorëve, atyre që kanë fuqinë më të madhe në garantimin e drejtësisë, është në duart e tij. Por kjo detyrë, që është thelbësore për funksionimin e një sistemi të drejtë dhe transparent, duket se mbetet më shumë një detyrë formale sesa një mision i vërtetë.
Në vend që të jetë zëri i fuqishëm i ndëshkimit dhe kontrollit, Inspektori i Lartë i Drejtësisë është kthyer në një “mbrojtës” të heshtur të atyre që duhet të jenë subjekt i hetimit.
Dosjet për abuzime, për shkelje të etikës dhe për korrupsion, ngelen të pazgjidhura, ndërsa hetimet shtyhen pa fund dhe ndëshkimet janë të rralla ose të lehta. Kjo mungesë veprimi dhe indiferencë ndaj pritshmërive publike e dobësojnë rëndë besimin në sistemin e drejtësisë dhe në vetë institucionin që duhet ta mbikëqyrë atë.
Në këtë kuadër, më në fund, z. Metani ka zgjedhur të marrë pushimet verore edhe për këtë vit! Një lajm që në kushte normale do të ishte thjesht rutinë, por në këtë situatë shndërrohet në një simbol tronditës.
Pushimet e tij nuk janë vetëm një ndalesë fizike nga puna; ato janë reflektim i një sistemi ku institucionet e kontrollit janë në “modalitet pushimi” të përhershëm.
Kur drejtësia pushon bashkë me Inspektorin që duhet ta mbrojë, qytetarët mbeten të vetëm në kërkimin e së vërtetës dhe të drejtësisë. Kur përgjegjësia e kontrollit disiplinor shndërrohet në heshtje dhe mosveprim, atëherë premtimet për drejtësi me standarde europiane janë thjesht slogane të bukura që nuk përmbushen.
Në këtë situatë, pyetja që ngrihet është e thjeshtë, a është Inspektori i Lartë i Drejtësisë një instrument real i reformës dhe llogaridhënies, apo thjesht një mburojë që mbron status quo-në dhe garanton mosndëshkimin e atyre që shkelin ligjin? Mungesa e veprimeve të prekshme përgjigjet për vete, dhe pushimet e vazhdueshme të z. Metani e bëjnë këtë përgjigje edhe më të dukshme.
Në fund, pushimet e tij edhe për këtë vit janë një paralajmërim i qartë se drejtësia në Shqipëri nuk ka ende forcën dhe angazhimin që i duhet për t’u përballur me problemet e mëdha. Dhe ndërsa ai pushon, qytetarët vazhdojnë të përballen me padrejtësi, ndërsa besimi në institucionet e drejtësisë bëhet gjithnjë e më i brishtë.
Pushime të mbara, z. Metani!
Shpresojmë që me kthimin tuaj, të rikthehet edhe një përkushtim i vërtetë për drejtësinë, një drejtësi që nuk do të marrë pushime të pafundme.
Lini një Përgjigje