FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Corruption in flight, mafia network behind Air Albania...
An investigation published on YouTube by Swiss-American journalist “Johnny G” has sparked a wide-ranging debate about the functioning, finances and management of Air Albania, the airline once presented as the national pride of Albania. The video, which is circulating widely online, raises a number of sharp questions about how the company was set up and managed – from its founding, partnership with Turkish Airlines, to its internal operational and financial problems.
In his investigation, Johnny G starts from a personal experience: trying to fly to Tirana with Air Albania. Problems with cancellations, lack of communication and operational confusion led him to a more in-depth investigation. What started as an ordinary trip turned into an investigation with documents, public testimonies and media reports, which he carefully analyzes in his video.
According to the investigation, Air Albania appears to be part of a broader history of structural problems in Albanian aviation, dating back to the 1990s, where several airlines have closed under unclear circumstances, with allegations of financial irregularities and mismanagement. In Johnny G's video, these cases are mentioned as a backdrop that shows a recurring pattern: the launch of a company, rapid expansion, debt problems and sudden closure.
A significant part of the video focuses on the partnership with Turkish Airlines and the division of shares in Air Albania. According to the journalist, documents cited by Albanian and Turkish media show that the Albanian state has only a small share of ownership in the company, while the majority is controlled by private partners. He emphasizes that the company's financial information is not public and that there are complaints about a lack of transparency for some of the contracts.
Johnny G also brings to attention publicly reported cases where aircraft have been returned by foreign companies due to non-payment of obligations or terminated contracts. According to him, these cases raise questions about the financial sustainability of Air Albania, while Albanian media have reported that the company currently operates with a very limited number of aircraft.
Përveç çështjeve ekonomike, investigimi prek edhe tensionet mes medias dhe kompanisë. Johnny G i referohet raportimeve për raste ku gazetarë shqiptarë janë penguar gjatë punës së tyre, ndërsa disa emra të biznesit dhe politikës përmenden në media për lidhje me projekte të mëdha infrastrukturore dhe kontrata në sektorin e aviacionit. Gazetari thekson se shumë nga këto informacione janë të bazuara në raportime të hapura, dhe ai vetë nuk ka mundur t’i verifikojë të gjitha në mënyrë të pavarur – një detaj që e përsërit disa herë për të ruajtur paanshmërinë.
Videoja e tij nuk synon të prekë imazhin e vendit apo të qytetarëve shqiptarë. Përkundrazi, Johnny G thotë qartë se Shqipëria është një destinacion që e ka dashur dhe vizituar me kënaqësi, por se praktikat që rrethojnë kompani të caktuara publike janë problem që prek direkt qytetarët, taksapaguesit dhe imazhin e vendit.
Videoja e transkriptuar në shqip
Kjo linjë ajrore duhej të bënte shqiptarët krenarë. Në vend të kësaj, ajo akuzohet për pastrim parash, lidhje me mafian dhe miliona të zhdukura. Që në momentin kur u përpoqa të fluturoja me ta, gjithçka filloi të shkatërrohej. Pas bishtit të kuq karakteristik të Air Albania, duket se fshihet një rrjet korrupsioni e mashtrimi aq i thellë, sa thuajse duket i pabesueshëm. Kjo është rrëzimi tronditës i asaj që shumëkush e quan “linja mafioze e Shqipërisë”.
Gjithçka nisi kur një pronar hoteli në Tiranë më tha diçka të çuditshme për Air Albania. Por le të kthehem pak në kohë. Unë dhe bashkëshortja ime kishim vizituar Shqipërinë disa vite më parë dhe na kishte magjepsur. Sipas mendimit tim, Shqipëria është një perlë e fshehur. Na lanë pa fjalë plazhet, ushqimi i jashtëzakonshëm, natyra marramendëse dhe kultura interesante. Që nga ajo vizitë, e dinim se një ditë do të ktheheshim. Kështu që, këtë tetor, vendosëm të shkonim përsëri. Rezervova fluturimin me linjën kombëtare, Air Albania – një kompani për të cilën dija shumë pak, por që doja ta provoja. Hoteli ynë i parë ofronte shërbim transporti nga aeroporti, kështu që u dërgova numrin e fluturimit në Booking.com. Dhe aty mora një mesazh të çuditshëm.
“Air Albania po përballet me probleme operacionale dhe shumë fluturime po anulohen. Ju lutem kontrolloni nëse fluturimi juaj operon. Nuk shoh as nisje, as mbërritje për këtë fluturim.”
Mesazhi ndezi kureshtjen time, ndaj fillova të hulumtoj. Dhe ajo që zbulova shkonte shumë përtej komenteve të këqija apo vonesave. Ishte një rrjet korrupsioni, lidhjesh politike dhe prapaskenash mafioze aq i ndërlikuar, sa ende nuk di të them ku mbaron kompania dhe ku fillon skandali. Sa herë gjeja një dokument, lindnin pesë pyetje të reja.
Para Air Albania, kishte vetëm kaos. Gjatë periudhës komuniste, udhëtimi ishte i ndaluar dhe avionët përfaqësonin arratisjen, jo lirinë. Kur regjimi u rrëzua në vitet ’90, Shqipëria më në fund kërkoi “krahët” e veta. Lindi Albanian Airlines. Por në vend të krenarisë, erdhën skandalet. Hasva pretendime që e lidhnin kompaninë me pastrim parash dhe madje me tregti armësh e heroine. Nuk arrita t’i verifikoja vetë këto pretendime, por fakt është që u hapën hetime ndërkombëtare për pastrim parash, miliona u ngrinë, presidenti i kompanisë u arrestua dhe licenca u hoq. Pas saj nisi një karusel linjash të shkurtra. Albatros Airways u mbyll nën rrethana të paqarta politike. Belle Air u shemb brenda natës pasi shiti 40 mijë bileta që nuk i nderoi kurrë. Ernest Airlines përsëriti të njëjtën skemë: biletat u shitën, fluturimet u anuluan, paratë u zhdukën. Në prapaskenë, shpesh ishin të njëjtat familje, të njëjtët politikanë, të njëjtët biznesmenë. Shqiptarët humbnin, “të brendshmit” pasuroheshin.
Pas këtyre dështimeve të njëpasnjëshme, kryeministri Edi Rama u përpoq të niste një epokë të re. Në 2018 njoftoi krijimin e linjës së re kombëtare, Air Albania. U prezantua si një simbol krenarie, në partneritet me Turkish Airlines, që do të rikthente besimin në aviacionin shqiptar. Në letër, projekti duhej të kishte shumicë shqiptare. Në praktikë, shteti mori vetëm 10% të aksioneve. Pjesa tjetër iu dha Turkish Airlines dhe një kompanie të sapokrijuar, MDN Investment, një firmë që nuk ekzistonte disa ditë para shpalljes së projektit. Nuk pati tender publik, as garë, as transparencë. Marrëveshja u shfaq brenda natës, shpejt dhe në heshtje. Opozita e akuzoi menjëherë Ramën për korrupsion. Në 2018, një deputet i PD-së deklaroi se qeveria i kishte dhënë operimin e linjës së re një “kompanie fantazmë” me vetëm 800 euro kapital. Pas saj qëndronte Sinan Idrizi, një emër i njohur për aventura kontroverse në futboll, energji dhe tregti.
Dokumente të mëvonshme treguan se Air Albania ishte pjesë e një pakete projektesh të lidhura me aeroportin e Vlorës dhe koncesione të tjera të dhëna në mënyrë të ngjashme. Sipas Institutit për Demokraci dhe Ndërmjetësim, këto “ligje të posaçme” i lejonin qeverisë të anashkalonte rregullat e prokurimit dhe të mbroste ligjërisht firmat e lidhura me pushtetin nga hetimi. Kështu që, që në fillim, Air Albania trashëgoi të njëjtin ADN që kishte rrëzuar linjat e mëparshme: politikë, privilegj dhe marrëveshje të fshehta.
Në qendër të historisë qëndron Sinan Idrizi, biznesmen shqiptar që del në pothuajse çdo marrëveshje të lidhur me Air Albania. Ai filloi karrierën në import-eksport, më pas në pasuri të paluajtshme dhe futboll, duke u bërë figurë kyçe te Flamurtari. Por rreth tij, informacionet janë të fragmentuara dhe kontradiktore. Media shqiptare dhe turke e kanë lidhur me disa çështje financiare dhe hetime jashtë vendit. Disa raporte madje e kanë përshkruar si person të kërkuar për raste mashtrimi, megjithëse të dhënat e sakta mbeten të paqarta. Pavarësisht këtyre polemikave, Idrizi u bë CEO dhe bashkëpronar i Air Albania, i mbështetur nga Turkish Airlines dhe qeveria shqiptare.
Ndërsa qeveria heshti, Air Albania dukej se humbte para që ditën e parë. Sipas Turkish Airlines, linja shqiptare grumbulloi mbi 105 milionë dollarë borxh. Megjithatë, bilancet nuk u publikuan asnjëherë dhe pyetjet për financimin e saj u injoruan. Në mesin e vitit 2025, Air Albania ishte kthyer në një kompani fantazmë. Biletat shiteshin, por fluturimet zhdukeshin në heshtje nga programi. Edhe fluturimi im u anulua pa rimbursim. Ndërkohë, kompania po shembej. Sipas raportimeve, vetëm një avion mbeti aktiv – një mjet i marrë me qira nga kompania bullgare Sky to Fly. Të gjithë avionët e tjerë ishin bllokuar ose rikthyer pronarëve. Në 2025, Air Albania mori dy Boeing 737-800 nga kompania ukrainase SkyUp, duke rënë dakord për parapagim dyvjeçar. Por pagesat nuk u bënë kurrë. SkyUp e akuzoi Air Albania për shkelje kontrate dhe tërhoqi avionët. Çështja është në gjykatë, me seancë në dhjetor 2025. Ndërkohë, brenda kompanisë, menaxhmenti i lartë raportohej se po tërhiqte fonde ndërsa Air Albania i afrohej falimentimit, duke lënë pas punonjës dhe kreditorë.
Kritikët e përshkruajnë Air Albania si një tjetër projekt mafioz nga Vlora: qytetarët paguajnë bileta, kompania shembet, të brendshmit pasurohen. Punonjësit raportuan paga të papaguara dhe kontribute të munguara. Pilotë dhe stjuardesa përshkruan muaj të tërë kaosi. Aktualisht, kompania operon vetëm një linjë, Tiranë–Stamboll, por edhe ajo shpesh vonohet ose anulohet. Me vetëm një avion aktiv, mbajtja e një programi është praktikisht e pamundur. Kjo ngre pyetje serioze edhe për sigurinë teknike të mjetit.
Në gusht 2025, kompania amerikane GA Telesis paditi Air Albania dhe Turkish Airlines në Gjykatën e Lartë të Anglisë dhe Uellsit, duke pretenduar se kompania shqiptare kishte ndaluar së paguari qiranë për dy Airbus A320, por vazhdonte t’i përdorte. Turkish Airlines, si garant financiar, refuzoi përgjegjësinë dhe ia la atë vetëm Air Albania-s.
Ndërkohë, skandali u shoqërua edhe me presion ndaj gazetarëve që investigonin. Disa raportime flasin për kërcënime, telefonata, mesazhe dhe madje sulme fizike. Rasti më i rëndë përfshiu emisionin investigativ “Piranja”, ekipi i të cilit u përball dhe u sulmua pranë zyrave të Air Albania-s në Tiranë. Pajisjet u shkatërruan, pamjet u zhdukën. Qeveria s’u prononcua kurrë.
Për shumëkënd, Air Albania nuk është thjesht një linjë ajrore e dështuar, por pjesë e një sistemi shumë më të madh. Disa media kanë raportuar se kryeministri Rama ndodhet në qendër të një rrjeti që lidh politikën, biznesin dhe krimin e organizuar – pretendime që unë nuk mund t'i verifikoj. Ish-zv.kryeministri Arben Ahmetaj, sot i arratisur në Zvicër, pretendon se Rama takohej me figura mafioze brenda zyrës së tij. Rama i mohon të gjitha. Por televizioni publik “Report” publikoi foto të Ramës me Luftar Hysën, një person të identifikuar nga autoritetet kanadeze si pastrues parash për kartelin Sinaloa. Dy muaj më vonë, Hysa mori licencë për të hapur një kazino luksoze në Vlorë.
Transparency International ka evidentuar “ligjet e qepura me porosi” që rregulluan projektet kryesore të vendit, përfshirë Air Albania dhe aeroportin e Vlorës, duke i dhënë kontratat publike kompanive të lidhura me qeverinë, jashtë konkurrencës. Kritikët thonë se këto ligje thjesht legalizuan korrupsionin. Ndërkohë, BE vijon të japë mbështetje. Ursula von der Leyen ka lavdëruar Ramën dhe ka thënë se Shqipëria është në rrugë të mbarë drejt integrimit, megjithëse raporte ndërkombëtare e kanë përshkruar vendin si “narko-shtet”, me elita të lidhura me kartele droge nga Ballkani deri në Amerikën Latine.
Deri në fund të vitit 2025, Air Albania është në prag të kolapsit. Vetëm një avion fluturon. Flota është pothuajse e gjitha e konfiskuar. S’ka bilance publike, s’ka të dhëna për borxhet. Shteti mban ende 10%, ndërsa partnerët privatë përballen me padi të shumta. Pavarësisht kërkesave të shumta, qeveria nuk ka dhënë asnjë deklaratë. Zyrtarisht, kompania ekziston; në realitet, është një guackë pa staf, pa flotë, pa të ardhme.
Unë kam tentuar të kontaktoj Air Albania për më shumë se një muaj. Asnjë përgjigje. As email, as deklaratë, as njoftim. Duke qenë se informacioni është kaq i gjerë, është e pamundur të verifikohen të gjitha pretendimet. Disa media shqiptare pretendojnë se ekziston një fushatë për të diskredituar kompaninë – gjë që as e konfirmoj, as e mohoj dot. Turkish Airlines ka theksuar se është vetëm partner dhe nuk mban përgjegjësi për borxhet. E vetmja gjë e sigurt është se e vërteta rreth Air Albania-s mbetet e paqartë – dhe heshtja e palëve e bën edhe më të vështirë ta zbulosh.
Sipas raporteve të Alfa Press dhe dokumenteve të atribuuara kompanisë, disa hetime pretendojnë se vetë Sinan Idrizi drejtonte skemën mashtruese të lidhur me Air Albania. Po sipas këtyre raportimeve, gruaja dhe vajza e tij – të dyja thuhet nën hetim – zotërojnë 41% të aksioneve. Pretendohet gjithashtu se Idrizi ka zhvendosur familjen në Stamboll për t’i shpëtuar ndjekjes penale dhe se janë përfshirë në aktivitete me grupe kriminale turke, qipriote, izraelite dhe arabe. Këto janë akuza të rënda të bazuara vetëm në raportime mediatike dhe nuk kam mundur t’i verifikoj.
And I want to emphasize: this story is not against Albania as a country or against Albanians, who remain a proud and welcoming people.
The story of Air Albania is not just about an airline. It shows how public institutions, private interests, and political power can merge until accountability disappears. What began as a national project to restore pride and connect Albania to the world turned into a web of secret deals, offshore companies, and unverifiable money flows. Promises of transparency were replaced by bilateral agreements, while public funds were mixed with private profits. The idea of a national airline became a symbol of the fragility of state projects when public trust is sold as worthless.
Documents, leaked contracts, and employee testimonies reveal a system where loyalty often trumps the law and silence replaces control. The consequences are tangible: passengers without refunds, employees without salaries, and taxpayers covering debts they never consented to.
For many analysts, Air Albania has become a case study in how corruption operates quietly through legal loopholes, “warm” partnerships, and political protection. What should have been the pride of a nation is now seen as proof of how easily that pride is lost when the system of accountability is undermined. /Pamphlet
Po sinan idrizi dihet qe eshte krye mashtrues dhe agjent i shitur te turqit kunder kauzes çame. Me zarin e tij sinan ishik ne krye te kompanis po vjedh qe po kenaqet.
Shume konfuz ne investigim…Me tha nje pronar hoteli????
Kjo linje eshte beren per te transportuar parate pista dhe njerzit e ketij lloj biznesi.
Si zakonisht, qeveria dhe derivatët e tyre heshtin, aty ku nuk kane cfare te mohojne dot, thjesht sepse s'kane cfare thone...s'kane si e mbulojne "atë" me "atë"... Kur vjen puna për mashtruesë të tillë si Sinan Idrizi (qe per me teper hiqet si njeri fetar) dhe Sinan Ishik (nje pijanec fare i rendomte dhe ish-pilot te cilit i eshte hequr liçensa) dhe kur mendon se sa akses iu lejohet ne "nivele te larta", aty kupton se si gatuhen gjellërat ne kete vend. Mjere ky popull...qe ecen me teorine: "shpresojme te mos me bjere mua rrufeja"!!