FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Javën e kaluar, Françesku u bëri thirrje të rinjve rusë, të mos heqin dorë nga "trashëgimia" e tyre si trashëgimtarë të një "perandorie të madhe e të ndritur ruse". Dhe në një video të fjalimit të tij që u postua në internet, ai përmendi Pjetrin e Madh dhe Katerinën e Madhe...
Në vitin 2017, Papa Françesku u bë papa i parë që vizitoi një kishë anglikane në Romë. Ai nuk bëri asnjë referencë të drejtpërdrejtë për Henry VIII të Anglisë, i cili u nda nga katolicizmi në 1534, pasi iu mohua anulimi i martesës. Ai as nuk i inkurajoi të rinjtë anglezë që të respektonin trashëgiminë e Henry VIII – ndoshta një prej monarkëve të mëdhenj të Anglisë, megjithëse mizor.
Në predikimin e tij, Papa pranoi se anglikanët dhe katolikët "e shihnin njëri-tjetrin me dyshim dhe armiqësi" për shekuj me radhë, por ai inkurajoi të dy besimet që "të jenë gjithmonë më të çliruar nga paragjykimet tona përkatëse nga e kaluara".
Megjithatë, javën e kaluar, Françesku u bëri thirrje të rinjve rusë, të mos heqin dorë nga "trashëgimia" e tyre si trashëgimtarë të një "perandorie të madhe e të ndritur ruse". Dhe në një video të fjalimit të tij që u postua në internet, ai përmendi Pjetrin e Madh dhe Katerinën e Madhe, të cilët presidenti rus Vladimir Putin i ka cituar të dy për të justifikuar pushtimin e Ukrainës dhe për të ndezur pasionin luftarak.
Pra, ndërsa Henriku VIII u shmang gjashtë vjet më parë, Pjetri i Madh, mbretërimi i të cilit ishte vendimtar në vendosjen e Rusisë në rrugën e imperializmit dhe pushtimit evropian, me sa duket meriton respekt.
A është ky një rast i një Pape me ‘veshë kallaji’, apo ka diçka më shumë?
Dmitry Peskov, zëdhënësi i Putinit, i përshkroi komentet si shumë të këndshme. "Papa e njeh historinë ruse dhe kjo është shumë mirë," tha ai, duke shtuar se Françesku ishte "në unison" me përpjekjet e qeverisë ruse për të mësuar historinë siç është shkruar nga Putin .
Çuditërisht, komentet e Papës sollën kritika nga Ukraina, përfshirë kryepeshkopin Sviatoslav Shevchuk, kreu i Kishës Katolike Greke të Ukrainës, i cili tha se fjalët e Françeskut kishin shkaktuar "dhimbje dhe shqetësim të madh".
Oleg Nikolenko, një zëdhënës i Ministrisë së Jashtme të Ukrainës, deklaroi në mënyrë të ngjashme se ishte “shumë për të ardhur keq që idetë e shtetit të madh rus, të cilat, në fakt, janë shkaku i agresionit kronik të Rusisë, me vetëdije apo pa vetëdije, vijnë nga goja e Papës, misioni i të cilit, në kuptimin tonë, është pikërisht hapja e syve të rinisë ruse ndaj kursit katastrofik të udhëheqjes aktuale ruse”.
Vatikani është tërhequr, duke argumentuar se Françesku nuk donte të lavdëronte imperializmin kur u kërkoi të rinjve rusë të ishin krenarë për trashëgiminë e tyre. Dhe në të vërtetë, vërejtjet e përgatitura të Papës nuk ishin një thirrje për armë perandorake. Bëhuni “mbjellës të farave të pajtimit, fara të vogla që për momentin në këtë dimër lufte nuk do të mbijnë në tokën e ngrirë, por që në një pranverë të ardhshme do të lulëzojnë”, këshilloi ai.
Françesku provokoi një stuhi edhe vitin e kaluar, në intervistat në revistën jezuite La Civiltà Cattolica dhe gazetën italiane Corriere della Sera, duke sugjeruar se lufta në Ukrainë ishte pasojë e NATO-s që “leh në portën e Rusisë”.
Duke pasur parasysh tërbimin që shkaktuan ato deklarata, dikush do të mendonte se Françesku do të kishte treguar më shumë kujdes dhe do të ishte shumë më i kujdesshëm në komentet e tij javën e kaluar – dhe të paktën të shmangte lavdërimin e figurave perandorake në panteonin e heronjve rusë të Putinit.
Papa Françesku i pëlqen të thotë se Kisha Katolike “nuk është një organizatë politike me krahë të majtë dhe të djathtë, siç është rasti në parlamente”. “Nganjëherë, për fat të keq, konsideratat tona reduktohen në këtë, me njëfarë rrënjë në realitet. Por jo, Kisha nuk është kjo,” u tha ai gazetarëve të Vatikanit në vitin 2021 .
Pra, a është kjo një nga rastet kur konsideratat e tij reduktohen në politikë?
Ndërsa kisha, sipas tij, mund të mos jetë një organizatë politike, Françesku shihet nga shumë njerëz si një papë shumë politik dhe është e vështirë të besohet – veçanërisht duke marrë parasysh hidhërimin e mëparshëm për komentet e tij për Ukrainën – që këto komente të fundit u vlerësuan gabimisht si aq sa e sheh. Në fund të fundit, ai është jezuiti i parë që kryeson Selinë e Shenjtë dhe, siç e vura re vitin e kaluar, cinikët mund të argumentojnë se intervistat e tij janë ushtrime në kazuistrinë filozofike me të cilën është lidhur shpesh urdhri i tij misionar.
Françesku ka thënë pak për shkatërrimin e kishave në Ukrainë që kur Rusia filloi pushtimin e saj. Dhe disa i shohin ekuivokimet e tij si të lidhura me kontaktin e tij të gjatë ekumenik me Kishën Ortodokse Ruse dhe udhëheqësin e saj Patriarkun Kirill. Sigurisht, Françesku është kujdesur që të mos ofendojë Kirillin që kur e paralajmëroi atë që të mos bëhej një "djalë altari" i Kremlinit vitin e kaluar.
Ndërkohë, të tjerë e vendosin qasjen e Françeskut në kontekstin e së kaluarës së tij peroniste argjentinase dhe "kritikës së saj të stilit të botës së tretë ndaj Perëndimit" - më shumë e përshtatur me anti-amerikanizmin e Putinit dhe Kirillit . Dhe kjo mund të jetë në themel të asaj që qëndron pas qëndrimit të Papës për këtë luftë, pasi Françesku ka vendosur një pozicion që e vendos atë më shumë në linjë me Pekinin, Nju Delhi dhe Brazilia, sipas John Allen nga faqja e lajmeve katolike Crux.
Në ditën kur Françesku u mbajti predikimin e tij të rinjve rusë, piloti luftarak ukrainas Andriy Pilshchykov, i mbiquajtur Juice, vetë katolik, u rrëzua për vdekje kur dy avionë stërvitor u përplasën në perëndim të Kievit. Nuk është e vështirë të merret me mend se si mund të jetë ndier ai për fjalët e Papës. /Përshtati “Pamfleti” nga “Politico”
Lini një Përgjigje