
Protesta masive në Serbi, një vit pas tragjedisë në Novi Sad; qytetarët kërkojnë drejtësi, jo retorikë
Në Beograd sot nuk është thjesht një ditë proteste. Është një ditë përballjeje mes dy botëve, asaj të një regjimi të rrënjosur në autoritarizëm, kontroll total dhe manipulim mediatik, dhe asaj të një brezi të ri qytetarësh që nuk kërkojnë më kompromis, por ndryshim rrënjësor.
Një vit më parë, një çati u shemb mbi qytetarët e Novi Sadit dhe mori 16 jetë.
Sot, mbi atë rrënojë është ngritur një lëvizje që nuk ka frikë të quajë përgjegjësit me emër, as të përballet me shtetin që i quan "elementë të huaj" e "agjentë të destabilizimit". Por ndryshe nga protestat e kaluara, kjo nuk është një valë e udhëhequr nga opozita politike e stërkonsumuar, por një revoltë autentike, e nisur nga studentë, të rinj, qytetarë pa lidhje me parti, por me lidhje të drejtpërdrejta me realitetin. Ata nuk kërkojnë vetëm dorëheqje, as thjesht drejtësi për viktimat; ata kërkojnë që sistemi i ndërtuar mbi heshtje, frikë, klientelizëm dhe propagandë të marrë fund.
Regjimi i Aleksandar Vučić po përballet me krizën më të thellë morale që nga ardhja në pushtet. Ai e di se kjo protestë nuk është një stinë e zakonshme zemërimi. Këtë herë, nuk janë figurat e konsumit opozitar që po ngrenë zërin, por një shoqëri që po refuzon të nënshtrohet. Një brez që nuk njeh frikën e viteve ’90 dhe që nuk e pranon normalitetin e një shteti që i konsideron qytetarët “armiq” kur kërkojnë përgjegjësi. Studentët janë në rrugë jo për të përfituar, por për të kërkuar llogari.
Në heshtje, me pankarta që flasin më fort se fjalimet e çdo partie, ata po vendosin një vijë ndarëse: përtej kësaj linje, nuk ka më tolerancë për gënjeshtra.
Dhe ndërsa Beogradi sot ndodhet nën mbikëqyrje të rreptë policore, ndërsa regjimi përgatitet për çdo skenar të mundshëm, shpresa e qytetarëve nuk është në rrëzimin e një lideri, por në krijimin e një shoqërie tjetër, ku pushteti nuk është qëllim në vetvete, por instrument i shërbimit publik. Kjo është sfida më e madhe për çdo regjim të kalbur: kur qytetarët nuk frikësohen më, as nuk kënaqen me iluzione.
Sot nuk është D‑Dita për Serbinë, por është dita kur fillon rrënimi i mitit se pushteti është i përjetshëm. Beogradi nuk po shpërthen me dhunë, por me një heshtje që tund themelet. Sepse kur shoqëria zgjohet dhe kërkon përgjegjësi, asnjë polici, asnjë propagandë dhe asnjë aleat ndërkombëtar nuk e ndal dot ndryshimin./Pamfleti
Lini një Përgjigje