FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Trattoria Meloni në Shqipëri në Tg4, por media nuk verifikon më? Pronari akuzohet për trafik droge, vjedhje dhe shpërdorim fondesh evropiane. Ai i hedh poshtë akuzat, por mediat italiane çfarë bëjnë? - citohet në shkrimin e medias italiane.
TG4 transmetoi një shërbim të lehtë, nga ato tipikisht verore, ku tregohej në mënyrë simpatike hapja në Shqipëri e Trattoria Meloni. Një restorant i mbushur me foto që portretizojnë presidenten tonë të Këshillit të Ministrave. Zoom te pikturat, simpati, gjallëri. Një zot shtëpie i dashur që tregon admirimin e tij për Giorgia-n, një grua e jashtëzakonshme, thotë i zoti i shtëpisë – pjata me peshk që shkojnë dhe vijnë. Fundi. Në rrjetet sociale nis ironia dhe gjithçka përfundon këtu. Por jo, sepse pastaj vjen kurioziteti për të zbuluar më shumë. Bën një kërkim, arrin te emri i pronarit dhe të hapet e gjithë një seri artikujsh për të, të publikuar nga gazetat shqiptare.
Dhe nuk janë lajme të bukura: flitet për trafik narkotikësh, shpërdorim të fondeve europiane, korrupsion dhe vjedhje. Emri i tij është Gjergj Luca dhe sipas asaj që shkruajnë gazetat në Shqipëri, ai duket të jetë i përfshirë në disa skandale, aktivitete të dyshimta nëse jo kriminale, në komplote të errëta politike ku përfshihet edhe Italia. Videoja e Trattoria Meloni u publikua gjithashtu në faqen e Corriere dhe lajmi u mor nga të gjitha gazetat dhe mediat italiane, pa përjashtim. Të gjithë u përqendruan në kuriozitetin e rastit, në pasionin për Giorgia-n dhe në simpatinë e lajmit. Dhe gjëja më e rëndë nuk janë akuzat ndaj pronarit, por gjendja e shtypit italian. Si në rastin kur askush nuk kontrolloi se kush ishte zot shtëpie e Trattoria Meloni, ashtu edhe në rastin kur ata e bënë, por vendosën të mos raportonin asnjë rresht lidhur me polemikat për të. Më mirë të flitej për Telemeloni. Pronari i Trattoria Meloni gjithsesi i hedh poshtë të gjitha akuzat, dhe sipas asaj që del nga shtypi i huaj, ai nuk është zyrtarisht nën ndjekje penale, dhe aq më mirë. Por të bësh informim, nga ana e mediave italiane, do të thotë të raportosh edhe akuzat.
Gjergj Luca është kryesisht një sipërmarrës që ka ndërtuar një perandori në tregun e peshkut. Nga peshkimi te përpunimi dhe deri te kuzhina. Anije, fabrika për përpunimin e lëndës së parë dhe një zinxhir restorantesh, Rozafa. Madje një lloj parku peshku, në Elbasan, një qytet në jug të Tiranës. Fish City, ky është emri. Një fabrikë ku përpunohet peshku, me pishina, restorante, kinema, lojëra për fëmijë dhe shumë të tjera. Aty ku ka perandori, vijnë hetimet e gazetave, është matematikë. Përveçse në Itali, ku mjaftohet me raportimin e ndonjë note folklorike për të qeshur apo për t’u mburrur se kemi një presidente të Këshillit të Ministrave kaq të dashur në botë, saqë i dedikojnë madje edhe një restorant. Hetimet sjellin akuza të rënda, shumë të rënda, aq sa rezulton që gazetat shqiptare të jenë në gjyq me pronarin e Trattoria Meloni për shkak të shpërndarjes së lajmeve që e përfshinin atë në ngjarje. Pastaj ka edhe çështjen politike, sepse sipas kritikëve Luca është mik i Kryeministrit shqiptar Edi Rama. Për ne që jemi në një vend tjetër dhe jashtë diskutimeve të brendshme në Shqipëri, nuk na jepet mundësia të dimë deri në çfarë pike arrin propaganda, apo nëse sulmohet Luca për të goditur Ramën, por e vërteta është se shtypi italian duhet të kishte bërë disa pyetje.
Disa media shqiptare kanë përcjellë një studim të Shoqatës Ndërkombëtare të Studimeve Strategjike, një OJQ amerikane që merret me mbrojtjen dhe gjeopolitikën, sipas të cilit Gjergj Luca do të ishte i përfshirë me persona të tjerë në trafikun e lëndëve narkotike në rrugën ballkanike, nga Mali i Zi në Greqi e deri në Itali.
Këtu dhe këtu gjeni linqet e artikujve që mund t'i përktheni nga shqipja me funksionalitetet e Chrome. Në një rast tjetër, këtu është linku, Luca do të ishte akuzuar nga ish-kryeministri Sali Berisha, armiku i tij politik, se kishte përvetësuar ilegalisht një velierë të gjetur në ujërat ndërkombëtare, në afërsi të Siçilisë, që ishte sekuestruar pasi ishte përdorur për të transportuar kokainë. Për të rimarrë anijen e braktisur, do të kishte qenë një peshkarexhë e kompanisë së Lucës. Në një rast tjetër, gjithmonë sipas mediave shqiptare, Luca do të ishte i përfshirë në një skandal lidhur me destinimin e disa fondeve të BE-së për bujqësinë (linku këtu).
Kompania e pronarit, sipas asaj që është raportuar edhe nga Agjencia e Bashkimit Evropian për Bashkëpunimin Gjyqësor Penal (Eurojust), do të kishte qenë pjesë e një grupi personash të përfshirë në një përdorim të papërshtatshëm të 1,3 miliardë lekëve nga fondet e BE-së, të barabarta me pothuajse 10 milionë euro, saqë më pas vetë BE-ja do të kishte bllokuar fondet e rimbursimit për bujqësinë (linku këtu). Megjithatë, rezulton që Luca të ketë mohuar gjithçka, duke u paraqitur edhe në SPAK, organi shqiptar anti-korrupsion, duke deklaruar se do të shkojë "përpara gjykatës sa herë që më thërret e vërteta, përpara së cilës do të jem gjithmonë transparent dhe jo i fshehur", i sigurt në pafajësinë e tij dhe duke kërkuar të gjykohet nga vendi i tij për të vërtetuar të kundërtën (linku këtu).
Një lajm tjetër flet për disa protesta të zhvilluara pikërisht në Elbasan, ku Luca ka ndërtuar Fish City-n e tij. Sipas artikullit (linku këtu) banorët e qytetit “protestojnë prej kohësh kundër fabrikës së peshkut Rozafa në Fushë-Labinot, një fshat i Elbasanit. Banorët kanë akuzuar pronarin e kompanisë, Gjergj Luca, se u ka vjedhur ujin dhe tokën. Ata pohojnë gjithashtu se Luca po ndot lumin Shkumbin me mbeturinat e peshqve. Banorët kanë deklaruar gjithashtu se kanë marrë kërcënime”. Gjatë protestave ka edhe një video ku Luca del të flasë me protestuesit, duke thënë: "Nuk i kam vjedhur askujt në jetën time, nuk kam grabitur askënd, nuk i kam rënë në qafë askujt", dhe duke u premtuar qytetarëve se do të instalojë dy tuba për të zgjidhur problemet e tyre të furnizimit me ujë. Në thelb, është e vërtetë që media është gjithmonë e rreshtuar, nga njëra anë dhe nga tjetra, si në Shqipëri dhe në Itali, dhe nuk na takon ne të akuzojmë apo të dënojmë Gjergj Lucën, ashtu si nuk është detyra jonë të mbështesim njërën palë ose tjetrën, edhe nëse bëhet fjalë për çështje plotësisht të hapura, dhe nuk është e qartë nëse ka procese gjyqësore kundër tij apo nëse janë vetëm supozime. Qëllimi ynë nuk është të flasim për zotin Luca apo të bëjmë hetime për një njeri që deklaron pafajësinë dhe që është i pafajshëm, për sa kohë nuk ka dënime zyrtare nga një gjykatë. Ajo që donim të theksonim është mungesa totale e të gjithë shtypit italian. Fakti që çdo gazetë, dhe kanë qenë shumë, e ka riprodhuar lajmin pa përmendur fare çështjen, është disi e pabesueshme. Për pjesën tjetër, nëse Luca do të dëshironte të fliste me ne për të sqaruar të gjithë situatën, do të ishim të lumtur dhe do ta mirëprisnim. Quhet plotësia e informacionit: dëgjoni dhe paraqisni para publikut debatin, pa bërë vlerësime. Plotësi informacioni që ka munguar në Itali./Përshtati "Pamfleti", marrë nga "Mowmag"
Lini një Përgjigje